Lompat ke isi

Kamaksuman Para Nabi

Nambah tutumbu
Ti wikishia
Artikel ieu ngeunaan kamasuman para nabi. Pikeun kenal sareng konsép kamasuman sareng kamasuman para Imam, tingali artikel kamaksuman sareng kamaksuman para Imam.

Kamaksuman Para Nabi nyaéta kabersihan para nabi tina ngalakukeun sagala dosa, kajahatan sareng kajahatan. kamaksuman para nabi dianggap salaku prinsip anu umum dina sadaya agama; tapi ngeunaan hakekat sareng tingkatanana aya perbédaan pendapat. Ulama Muslim ngeunaan kaimunan para nabi tina syirik, kufur sareng henteuna kasalahan dina nampi sareng nyampékeun wahyu, ijma'; tapi ngeunaan kaimunanana tina dosa-dosa sanésna sareng ogé kaimunan tina kasalahan dina urusan sapopoé, aranjeunna béda pendapat. Numutkeun kalolobaanana, para nabi dina dua perkawis ieu ogé kamaksuman.

Sumber kamaksuman para nabi dianggap asalna tina kurnia Allah atanapi élmu anu kuat dina aranjeunna ngeunaan taat sareng dosa anu kahiji henteu tiasa diajarkeun sareng kadua henteu tiasa diéléhkeun ku syahwat.

Dina Al-Qur'an ngeunaan kamaksuman para nabi, sacara eksplisit, henteu disebatkeun; tapi para mufasir dina ayat-ayat sapertos ayat 36 Surat al-Baqarah ngeunaan ngaluarkeun Adam sareng Hawa ti sorga, nyarioskeun ngeunaan kamaksuman. Para teolog Muslim pikeun ngabuktikeun kamaksuman para nabi, ngagunakeun argumentasi-argumentasi akal sapertos argumentasi kapercayaan. Aranjeunna dina perkawis ieu, ogé ngagunakeun ayat-ayat Al-Qur'an, diantarana ayat katujuh Surat al-Hasyr.

Anu nentang kamaksuman para nabi ngagunakeun ayat-ayat Al-Qur'an anu nyangsikeun kamaksuman sadaya nabi atanapi sababaraha diantarana. Dina jawabanna disebatkeun yén ayat-ayat ieu, mutasyabih sareng kedah ditakwil sareng ditafsirkeun kalayan ngarujuk kana ayat-ayat muhkam. Ogé ayat-ayat anu henteu saluyu sareng kamaksuman para nabi, ditanggung kana tarku al-aula anu béda sareng harti umum tina kasalahan sareng dosa.

Konsép

Artikel Utama: Kamaksuman

Kamaksuman para nabi, hartina kabersihan para nabi tina ngalakukeun sagala kajahatan sareng kajahatan.[1] Sareng ogé kaimunan aranjeunna tina kasalahan dina nampi sareng nyampékeun wahyu.[2] kamaksuman para nabi dianggap sipat batin anu nyababkeun aranjeunna ngabédakeun kalayan jelas antara kalakuan anu salah sareng kalakuan anu hadé.[3] Saha waé anu gaduh kamaksuman, henteu aya hijab sareng halangan di payuneunana sareng tiasa ningali kanyataan kalayan panonna sorangan;[4] ku sabab éta disebatkeun yén jalma ma'shum henteu kapangaruhan ku hawa nafsu.[5]

Muhammad Jawad Mughniyyah, mufasir Syiah abad ka-14 Hijriah, kalayan ngandelkeun argumentasi-argumentasi akal percaya yén para nabi dina sadaya anu aya hubunganana sareng agama sareng hukum-hukumna, henteu ngalaman kasalahan atanapi dosa sareng tina segi kabersihan sareng kasucian ogé pangaweruh sareng pangaweruh ngeunaan Allah sareng hamba-hamba-Na, ngahontal darajat anu henteu mungkin ngalawan paréntah Ilahi sacara ngahaja atanapi hilap.[6]

Dina budaya Islam pikeun ngébréhkeun konsép kamaksuman para nabi ngagunakeun kecap-kecap sapertos tanzih[catetan 1], taufiq, sidq sareng amanah ogé dianggo.[7]

Para teolog sareng filsuf Islam ogé dumasar kana prinsip sareng dasar-dasarna, masihan definisi anu béda-béda ngeunaan kamaksuman:

  • Definisi para teolog: Para teolog 'Adliyyah (Imamiyah[8] sareng Mu'tazilah[9]) ngadefinisikeun kamaksuman dumasar kana kurnia.[10] Numutkeun definisina, kamaksuman nyaéta kurnia anu dipasihkeun Allah ka hamba-Na sareng ku sabab éta hamba henteu ngalakukeun kalakuan anu hina atanapi dosa.[11] Asya'irah ogé ngadefinisikeun kamaksuman salaku henteuna Allah nyiptakeun dosa dina diri jalma ma'shum.[12]
  • Definisi para filsuf: Para filsuf Muslim, ngadefinisikeun kamaksuman salaku malakah nafsaniyyah[catetan 2] anu ku ayana éta, ti jalma ma'shum henteu kaluar dosa.[13]

Kalungguhan sareng Pentingna

Kamaksuman para nabi dina perkawis wahyu dianggap salaku prinsip anu umum sareng disapuk sadaya agama Ilahi;[14] sanaos ngeunaan hakekat sareng tingkatanna, diantara para teolog agama-agama, diantarana para teolog Muslim aya perbédaan pendapat.[15]

Sababaraha urang percaya yén kamaksuman para nabi ti mimiti mecenghulna Islam parantos sumebar di kalangan umat Islam. Contona, dilaporkeun yén khalifah kahiji dina muji Nabi SAW, nyebat anjeunna ma'shum tina kasalahan.[16] Ogé diriwayatkeun yén Imam Ali AS pikeun ngajelaskeun darajat para nabi, ngagunakeun kecap kamaksuman.[17] Sanaos kitu sababaraha pamikir percaya yén panggunaan istilah kamaksuman, sapertos istilah-istilah teologis sanésna, aya hubunganana saatos mecenghulna élmu kalam sareng sakaligus sareng imamah Imam Shadiq AS.[18] Dina Al-Qur'an sacara eksplisit henteu disebatkeun ngeunaan kamaksuman para nabi;[19] tapi para mufasir dina tafsir ayat-ayat Al-Qur'an parantos ngabahasana. Ayat 36 Surat al-Baqarah,[20] ayat 23 Surat al-A'raf sareng ayat 121 Surat Thaha ngeunaan carita Adam sareng Hawa sareng pasea maranéhna sareng syétan, ayat 33 Surat Ali Imran ngeunaan kapilihan sababaraha nabi sareng ogé ayat 3 dugi ka 5 Surat an-Najm ngeunaan yén Nabi SAW nyarios kalayan ngandelkeun wahyu, sanés tina hawa nafsu kalebet ayat-ayat ieu.[21]

Wengkuan

Kamaksuman para nabi digambarkeun dina sababaraha tahap sareng tingkatan anu dumasar kana urutanna nyaéta: kamaksuman tina syirik sareng kufur, kaimunan dina nampi sareng nyampékeun wahyu, kaimunan tina dosa gedé sareng leutik sareng kaimunan tina kasalahan dina urusan sapopoé. Numutkeun Ja'far Subhani, para teolog Muslim ngeunaan tingkatan kahiji sareng kadua, sapuk.[22] Sadayana percaya yén para nabi sateuacan sareng saatos Kanabian henteu ngalakukeun syirik atanapi kufur sareng henteu bakal ngalakukeunana.[23] Ogé para teolog Syiah sareng Sunni percaya yén para nabi dina nampi, ngajaga sareng nyampékeun wahyu kaimun tina panghianatan ngahaja,[24] hilap sareng kasalahan.[25] Tangtu di antarana Qadhi 'Abd al-Jabbar, pamimpin Mu'tazilah dina abad kalima Hijriah, nganggap bohong ku hilap dina nyampékeun risalah diijinkeun.[26]

Ngeunaan tingkatan katilu ogé di kalangan para teolog Syiah aya kasapukan;[27] nyaéta numutkeun pamadeganana, para nabi ma'shum tina sagala dosa gedé sareng leutik.[28] Ngan Syaikh Mufid nganggap ngalakukeun dosa leutik ku hilap anu henteu nunjukkeun kahinaan tabiat, mungkin pikeun para nabi sateuacan diutusna.[29]

Tingkatan kaopat, nyaéta kaimunan tina kasalahan dina urusan sapopoé ogé ditarima ku kalolobaan ulama Syiah sareng nyarios yén ucapan sareng kalakuan para nabi dina urusan pribadi sareng sosial sapopoé ogé kaimun tina kasalahan;[30] tangtu Syaikh Shaduq kalayan ngandelkeun riwayat Dzul Syimalain,[31] nampi sahw an-Nabi sareng nganggap kapercayaan kana kamaksuman para nabi tina kasalahan dina urusan pribadi sareng sapopoé salaku ghuluw sareng tafwidh.[32] Ngeunaan sahw Nabi SAW, dina kitab Ushul al-Kafi ogé aya riwayat anu diriwayatkeun.[33] Sabalikna, Allamah Sya'rani dina kritik kana klaim Syaikh Shaduq, percaya yén sadaya kalakuan Nabi SAW dianggap dakwah sareng upami sahw dina kalakuan sapopoé Nabi diijinkeun, kamungkinan ayana sahw dina dakwah agama ogé bakal aya sareng ieu bertentangan sareng tujuan kamaksuman. Ogé numutkeun anjeunna umat Islam kana kalakuan anu dilakukeun ku Nabi (sanaos sakali) bakal ngagentel.[34] Syaikh Baha'i dina jawaban ka jalma anu nyarios: almarhum Ibnu Babuyah parantos nyarioskeun kabolehan sahw an-Nabi, nyarios: "Malih, Ibnu Babuyah parantos salah; sabab anjeunna langkung caket ka Nabi anu kedah salah sareng kamungkinan kasalahanna langkung ageung"[35] Syaikh Thusi dina Tahdzib nyerat: riwayat kasalahan Nabi henteu ditarima ku akal «وهذا مما تمنع العقول منه»[36] Allamah Thabathaba'i ogé kalayan ngécualikeun Nabi Islam SAW kusabab kaunggulan khusus Ilahina, percaya yén perkawis-perkawis anu henteu aya hubunganana sareng wahyu sareng pituduh umat, aya di luar bahasan kamaksuman. Numutkeun anjeunna dumasar kana ayat-ayat Al-Qur'an, para nabi dina urusan sapopoé ngalaman kasalahan sareng hilap anu sababaraha diantarana nyaéta: hilapna Nabi Adam ngeunaan perjanjianna, paménta Nabi Nuh supados nyalametkeun putrana anu dosa tina banjir, kaluarna Nabi Yunus dina kaayaan ambek ti kaomna sareng kasalahan kaputusan Nabi Musa ngeunaan Nabi Harun saatos nyembah anak sapi ku Bani Israil.[37]

Kolerasi antara Kamasuman Para Nabi sareng Kabébasan Milih (Ikhtiyar)

Sakelompok percaya yén kamasuman sareng kabébasan milih silih bertentangan. Sababaraha dumasar kana dasar ieu, nampik kamasuman para nabi sareng sababaraha anu sanésna nyimpulkeun yén kamasuman para nabi téh jabari (kapaksa).[38] Diantara argumen kelompok anu terakhir, nyaéta yén manusa teu tiasa leupas tina kasalahan sareng dosa sareng sabaraha waé anjeunna narékahan, dina sababaraha kaayaan, anjeunna ngalakukeun kasalahan. Ku kituna nalika hiji manusa ngahontal kalungguhan kamasuman, pasti kusabab kapaksa ku faktor-faktor éksternal. Aranjeunna pikeun ngabuktikeun jabari kamasuman para nabi ogé ngarujuk kana ayat-ayat Al-Qur'an.[39]

Diantara ayat-ayat ieu, ayat 46 Surah Shad anu di jerona ungkapan «اخلصناهم» (kami ngamurnikeun aranjeunna), dianggo ngeunaan para nabi. Ogé Ayat Tathir, anu dumasar kana éta, Allah ngan ukur ngabersihkeun sababaraha manusa tina dosa-dosa.[40]

Sabalikna tina pandangan ieu, Allamah Thabathabai nyarios yén Allah masihan élmu ka para nabi supados aranjeunna ngartos batin dosa. Ku kituna aranjeunna kusabab kasadaran kana kagoréngan dosa, henteu ngalakukeunana, sanés kusabab jabari. Anjeunna nyaruakeun élmu para nabi ngeunaan dosa-dosa sareng élmu manusa ngeunaan karacunan hiji tuangeun anu akibatna ngajauhan anjeunna tina ngadahar tuangeun anu karacunan.[41]

Ayatullah Subhani nyerat yén kalungguhan kamasuman dipasihkeun ka anu maksum ku kersa Allah sareng sababaraha ayat negeskeun yén éta mangrupikeun kurnia; tapi muka jalan pikeun ngahontal kalungguhan kamasuman, diwujudkeun ku usaha sareng perjuangan ngalawan kahayang-kahayang nafsu. Ku kituna éta tiasa dihijikeun sareng kabébasan milih.[42]

Argumentasi-argumentasi

argumentasi-argumentasi kamasuman para nabi dibagi jadi dua kategori: argumentasi akal sareng naqli:

Argumentasi Akal

Argumentasi akal anu paling penting pikeun kamasuman para nabi dianggap salaku ngajantenkeun masarakat percanten ka aranjeunna.[43] Dumasar kana argumentasi ieu anu disebat argumentasi kapercayaan,[44] upami kalakuan para nabi henteu saluyu sareng ucapanna, masarakat moal nampi kapamingpinan aranjeunna.[45]

argumentasi akal anu sanés, ngalanggar tujuan risalah. Disebutkeun yén ku merhatikeun kawajiban taat ka para nabi, upami aranjeunna ngalakukeun dosa, naha urang kedah nuturkeun aranjeunna atanapi henteu? Upami nuturkeun, ngalanggar tujuan bakal kajadian; sabab para nabi sumping pikeun méré pituduh. Henteu nuturkeun ogé bakal nyababkeun ngahinakeun kalungguhan risalah para nabi.[46]

Argumentasi Naqli

Argumentasi naqli kalebet ayat-ayat Al-Qur'an sareng riwayat-riwayat. Numutkeun para mufassir sababaraha ayat Al-Qur'an nunjuk kana kamasuman para nabi. Allamah Thabathabai nganggap ayat 64, 69 sareng 165 Surah An-Nisa, ayat 90 Surah Al-An'am sareng ayat 17 Surah Al-Kahf kalebet ayat-ayat ieu.[47]

Dina ayat 17 Surah Al-Kahf disebutkeun: "Saha waé anu dipasihan pituduh ku Allah, anjeunna jalma anu ngagaduhan pituduh". Numutkeun Allamah Thabathabai, ayat ieu nampik sagala panyimpangan tina jalma-jalma anu ngagaduhan pituduh sareng kusabab unggal dosa mangrupikeun jinis panyimpangan, éta nunjukkeun yén para nabi henteu ngalakukeun dosa naon waé.[48]

Dina riwayat-riwayat sababaraha negeskeun kapastian kamasuman para nabi.[49] Diantarana hiji riwayat ti Imam Baqir AS anu di jerona disebutkeun: "Para nabi henteu ngalakukeun dosa; sabab aranjeunna sadayana maksum sareng suci sareng aranjeunna henteu ngalakukeun dosa leutik atanapi ageung."[50]

Bantahan sareng Jawaban

Anu nentang kamasuman para nabi ku ngarujuk kana sababaraha ayat Al-Qur'an sareng riwayat-riwayat nampik kamasuman para nabi.

Putus Asa sareng Nyangka Goréng kana Jangji Ilahi

Anu nampik kamasuman para nabi, dumasar kana ayat "«حَتَّیٰ إِذَا اسْتَیأَسَ الرُّ‌سُلُ وَظَنُّوا أَنَّهُمْ قَدْ کُذِبُوا جَاءَهُمْ نَصْرُ‌نَا فَنُجِّی مَن نَّشَاءُ...؛» dugi ka nalika para utusan [Kami] putus asa sareng [masarakat] nyangka yén aranjeunna leres-leres dibohongan, pitulung Kami sumping ka aranjeunna..."[51] ngabantah putus asa sareng nyangka goréngna para nabi kana jangji Ilahi sareng nganggap éta salaku bukti panolakan kamasuman aranjeunna; sabab konsekuensi tina kalimah "wa zhannu annahum qad kudzibu" nyaéta yén para nabi nyangka Allah ngabohong ka aranjeunna ngeunaan pitulung.[52]

Dina ngajawab karaguan ieu, Allamah Thabathabai nganggap anu dimaksud ku kata ganti dina "zhannu" nyaéta masarakat sanés para nabi. Dina kaayaan ieu harti ayat janten kieu: kateguhan masarakat dina henteu nampi dakwah para nabi nyababkeun para nabi putus asa sareng masarakat nyangka jangji siksa téh bohong.[53] [catetan 3] Ayatullah Subhani nyebatkeun sadaya kata ganti dina ayat ieu ka para nabi sareng percaya yén para nabi henteu nyangka yén Allah ngabohong ka aranjeunna; tapi kaayaan sareng kaayaan aranjeunna janten sapertos kitu anu batur ngagaduhan anggapan sapertos kitu ngeunaan para nabi éta.[54]

Asupna Pangaruh Sétan kana Para Nabi

Tina lahiriah ayat «وَمَا أَرْ‌سَلْنَا مِن قَبْلِک مِن رَّ‌سُولٍ وَلَا نَبِی إِلَّا إِذَا تَمَنَّیٰ أَلْقَی الشَّیطَانُ فِی أُمْنِیتِهِ فَینسَخُ الله مَا یلْقِی الشَّیطَانُ...؛ sareng sateuacan anjeun [ogé] teu aya rasul sareng nabi anu Kami utus kecuali nalika anjeunna maca hiji hal, Sétan ngalungkeun [karaguan] dina bacaanna. Teras Allah mupus naon anu dipalungkeun ku Sétan...»[55] dianggo pikeun nampik kamasuman sareng ngaleungitkeun kapercayaan ka para nabi;[56] sabab dumasar kana eusi ayat Sétan campur tangan dina pamikiran, lisan sareng kahayang para nabi; tapi Allah mupus sareng ngancurkeun naon anu dipalungkeun ku Sétan.[57] Carita Gharaniq dianggap salaku konfirmasi pikeun pandangan ieu.[58]

Tafsir sapertos kitu tina eusi ayat dianggap bertentangan sareng ayat-ayat Al-Qur'an anu sanés[59] anu nyatakeun yén Sétan henteu ngagaduhan campur tangan dina kahayang sareng kaputusan hamba-hamba Allah sareng pasti conto anu paling jelas tina hamba-hamba Allah nyaéta para nabi.[60] Sababaraha nganggap cara campur tangan Sétan nyaéta ngagoda masarakat sareng pemberontakan sareng oposisi aranjeunna ngalawan para nabi anu nyababkeun para nabi gagal dina ngahontal rencana sareng kahayangna (nyebarkeun agama Ilahi sareng méré pituduh ka masarakat).[61] Mupusna pangaruh campur tangan Sétan ogé dijelaskeun salaku pitulung-pitulung Ilahi.[62]

Dosa-dosa Sadaya Umat Manusa kalebet Para Nabi

Disebutkeun dina ayat «وَلَوْ یؤَاخِذُ اللَّهُ النَّاسَ بِظُلْمِهِم مَّا تَرَ‌ک عَلَیهَا مِن دَابَّةٍ...؛ sareng upami Allah nyandak [siksa] masarakat kusabab kakejaman aranjeunna, moal aya sato anu tetep di bumi...»[63] kakejaman dikaitkeun ka sadaya masarakat sareng anu dimaksud sareng kakejaman nyaéta maksiat; ku kituna ayat ieu nunjukkeun yén sadaya masarakat kalebet para nabi mangrupikeun jalma anu ngalakukeun dosa.[64]

Fakhrurazi dina jawaban nyarios yén ku ngarujuk kana ayat-ayat sapertos ayat 32 Surah Fathir, henteu sadaya masarakat zalim; tapi anu dimaksud sareng kecap "al-nas" dina ayat ieu boh sadaya jalma zalim anu pantes nampi siksa boh urang musyrik anu disebatkeun dina ayat-ayat sateuacanna.[65] Numutkeun Allamah Thabathabai, anu dimaksud sareng kakejaman dina ayat ieu kalebet maksiat sareng ngantunkeun anu langkung utama sareng mungkin ngantunkeun anu langkung utama kaluar ti para nabi.[66]

Ayat-ayat anu Teu Saluyu sareng Kamasuman Sababaraha Nabi

Lahiriah sababaraha ayat Al-Qur'an dianggap teu saluyu sareng kamasuman sababaraha para nabi sapertos Adam AS,[67] Nuh AS,[68] Ibrahim AS,[69] Musa AS,[70] Yusuf AS,[71] Yunus AS sareng [72] Rasulullah SAW[73].[74]

Ayatullah Subhani nganggap karaguan anu paling penting sareng panyepengan anu nampik kamasuman para nabi nyaéta ayat-ayat ieu.[75] Ahmad Amin Mesir, ku ngarujuk kana ayat-ayat ieu[76] nganggap kamasuman para nabi tina dosa-dosa ageung sareng leutik sateuacan sareng saatos kanabatan, ghuluw sareng bertentangan sacara jelas sareng ayat-ayat Al-Qur'an.[77]

Jawaban-jawaban Umum

Para mufassir parantos nalungtik hiji-hiji ayat anu teu saluyu sareng kamasuman para nabi sareng ngabéréskeun karaguan-karaguan anu aya hubunganana;[78] tapi jawaban umum ogé parantos dipasihkeun diantarana:

  • Ayat-ayat anu nunjuk kana kamasuman para nabi, ayat-ayat muhkamat sareng ayat-ayat anu lahiriahna bertentangan sareng kamasuman para nabi, ayat-ayat mutasyabihat anu kedah ditafsirkeun sareng dihartoskeun ku ngarujuk kana ayat-ayat muhkamat.[79]
  • Upami aya argumentasi anu bertentangan sareng konsekuensi argumentasi-argumentasi anu pasti, boh kedah ditinggalkeun boh kedah ditakwil; ku kituna ayat-ayat anu lahiriahna teu saluyu sareng kamasuman para nabi, kedah ditakwil.[80]
  • Upami ngantunkeun anu langkung utama dianggap diidinan pikeun para nabi, dina kaayaan ieu sadaya ayat anu teu saluyu sareng kamasuman para nabi, ditafsirkeun kana ngantunkeun anu langkung utama; tapi upami henteu nganggap ngantunkeun anu langkung utama diidinan, kedah disarioskeun yén kajadian-kajadian éta ngagaduhan maslahat anu urang henteu ngartos sapertos carita Nabi Musa AS sareng Khidir AS.[81]

Dina sababaraha riwayat ogé disinggung ayat-ayat anu lahiriahna henteu kamasuman para nabi sareng dipasihan jawaban;[82] diantarana dina hiji riwayat ti Imam Ridha AS dicaritakeun yén dina majelis Ma'mun kalayan dihadiran ku ulama agama sareng sekte anu béda-béda, saurang jalma anu namina Ali bin Jahm naros naha anjeun percanten kana kamasuman para nabi? Imam Ridha AS ngawaler: Leres. Teras Ali bin Jahm naros ngeunaan kumaha tafsir ayat-ayat sapertos ayat 121 Surah Thaha, ayat 87 Surah Al-Anbiya' sareng ayat 24 Surah Yusuf anu Imam Ridha AS bari nyaram ngaitkeun kagoréngan ka para nabi sareng tafsir dumasar pamikiran, ngajelaskeun tafsir anu leres pikeun unggal ayat.[83]

Tiwasna Urang Qibti ku Nabi Musa

Musa AS patepang sareng dua lalaki anu silih pasea. Salah sahiji ti dua anu kalebet pengikutna, menta bantosan ti anjeunna. Musa pikeun ngabébaskeun anjeunna, ku neunggeul tinju ka urang Qibti anu nyababkeun maotna.[84] Saatos éta, Musa AS nyarios: "Ieu tina perbuatan Sétan"[85] sareng "Ya Allah abdi parantos nganiaya diri abdi sareng pasihan abdi pangampunan".[86]Citakan:Tingali ogéSababaraha percaya yén carita ieu, nunjukkeun henteu maksumna Musa AS; sabab upami urang Qibti henteu pantes dipaéhan, Musa AS ku maéhan anjeunna ngalakukeun dosa[87] sareng upami urang Qibti pantes dipaéhan, Musa AS ngalakukeun dosa sareng dumasar kana ayat-ayat Al-Qur'an nyuhunkeun pangampunan ka Allah.[88] Sabalikna, para mufassir percaya yén urang Qibti pantes dipaéhan sareng maéhan anjeunna henteu dianggap dosa. Sanaos langkung saé upami Musa AS ngalambatkeun maéhan anjeunna; sabab kalakuan ieu nyababkeun anjeunna kasulitan sareng kaluar ti Mesir. Ieu mangrupikeun ngantunkeun anu langkung utama Musa AS sareng istighfar na ogé pikeun ngantunkeun anu langkung utama ieu.[89] Sababaraha mufassir Ahlusunnah percaya yén maéhan urang Qibti mangrupikeun pembunuhan teu dihaja sareng pembunuhan teu dihaja kalebet dosa-dosa leutik sareng Musa AS kusabab ngalakukeun dosa leutik ieu, istighfar.[90] [catetan 4]

Catetan

  1. ↑ Sapertos nami buku Sayyid Murtadha ngeunaan kamaksuman para nabi sareng imam "Tanzih al-Anbiya'" sareng dina kitab adz-Dzari'ah, opat buku sanésna disebatkeun kalayan judul ieu. (Aqa Buzurg Tehrani, adz-Dzari'ah, 1403 H, jilid 4, kaca 456.)
  2. ↑ Malakah nafsaniyyah, kaayaan nafsani anu tetep anu parantos nembus kana roh manusa sareng henteu gampang leungit. (Jurjani, at-Ta'rifat, 1412 H, kaca 101)
  3. ↑ Para mufassir nyebatkeun sababaraha kamungkinan dina tafsir ayat ieu. (Tingali: Subhani, Mansyur Jawid, 1383 HS, jilid 5, kaca 53-55.)
  4. ↑ «رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي» Ayat 16 Surah Al-Qashash

Catetan Handap

  1. ↑ Ma'rifat, Kamaksuman Para Nabi, kaca 7.
  2. ↑ Subhani, Minsyur Jawid, jilid 6, kaca 48-49.
  3. ↑ Tamimi Amidi, Ghurar al-Hikam, kaca 672; Ma'rifat, Kamaksuman Para Nabi, kaca 6.
  4. ↑ Ma'rifat, Amuzesy-e Ulum-e Quran, kaca 21-22.
  5. ↑ Muthahhari, Majmu'eh Atsar, jilid 2, (Nubuwah), kaca 158.
  6. ↑ Mughniyyah, Tafsir al-Kasyif, jilid 1, kaca 86.
  7. ↑ Yusufiyan sareng Syarifi, Pazuhesyi dar kamaksuman Ma'shuman AS, kaca 27-30.
  8. ↑ Mufid, Tashhih I'tiqadat al-Imamiyyah, kaca 128; Sayyid Murtadha, Rasa'il asy-Syarif al-Murtadha, jilid 3, kaca 326; Allamah Hilli, Bab al-Hadi 'Asyar, kaca 9.
  9. ↑ Qadhi 'Abd al-Jabbar, Syarh al-Ushul al-Khamsah, kaca 529; Taftazani, Syarh al-Maqashid, jilid 4, kaca 312 sareng 313.
  10. ↑ Fadhil Miqdad, al-Lawami' al-Ilahiyyah, kaca 242.
  11. ↑ Sayyid Murtadha, Rasa'il asy-Syarif al-Murtadha, jilid 3, kaca 326; Allamah Hilli, Bab al-Hadi 'Asyar, kaca 9; Fadhil Miqdad, al-Lawami' al-Ilahiyyah, kaca 243.
  12. ↑ Taftazani, Syarh al-Maqashid, jilid 4, kaca 312 sareng 313.
  13. ↑ Thusi, Talkhish al-Muhasshal, kaca 369; Thabathaba'i, al-Mizan, jilid 11, kaca 162; Jawadi Amuli, Wahyu wa Nubuwah dar Quran, kaca 197.
  14. ↑ Anwari, Nur-e Ismat bar Sima-ye Nubuwat, kaca 52.
  15. ↑ Shadiqi Ardakani, Kamaksuman, kaca 19.
  16. ↑ Yusufiyan sareng Syarifi, Pazuhesyi Nau dar kamaksuman Ma'shuman AS, kaca 26.
  17. ↑ Majlisi, Bihar al-Anwar, jilid 25, kaca 200 sareng 164.
  18. ↑ Subhani, Buhuts fi al-Milal wa an-Nihal, jilid 2, kaca 113-167; Muzhaffar, Dala'il ash-Shidq, jilid 1, kaca 432-552 sakumaha dikutip ku Yusufiyan sareng Syarifi, Pazuhesyi Nau dar kamaksuman Ma'shuman AS, kaca 26.
  19. ↑ Yusufiyan sareng Syarifi, Pazuhesyi dar kamaksuman Ma'shuman AS, kaca 41.
  20. ↑ Mughniyyah, Tafsir al-Kasyif, jilid 1, kaca 98.
  21. ↑ Naqipourfar, Pazuhesyi Piramun Tadabbur dar Qur'an, kaca 339-345.
  22. ↑ Subhani, Minsyur Jawid, jilid 5, kaca 31.
  23. ↑ Thabathaba'i, al-Mizan, jilid 16, kaca 313; Taftazani, Syarh al-Maqashid, jilid 5, kaca 50.
  24. ↑ Iji, Syarh al-Mawaqif, jilid 8, kaca 263.
  25. ↑ Taftazani, Syarh al-Maqashid, jilid 5, kaca 50.
  26. ↑ Subhani, Minsyur Jawid, jilid 5, kaca 31.
  27. ↑ Mufid, an-Nukat al-I'tiqadiyyah, kaca 37; Hilli, Kasyf al-Murad, kaca 155; Subhani, Minsyur Jawid, jilid 5, kaca 31.
  28. ↑ Contona tingali Mufid, an-Nukat al-I'tiqadiyyah, kaca 37; Hilli, Kasyf al-Murad, kaca 155.
  29. ↑ Mufid, Awail al-Maqalat, kaca 62.
  30. ↑ Mufid, 'Adam Sahw an-Nabi, kaca 29 sareng 30; Hilli, Kasyf al-Murad, kaca 155-157.
  31. ↑ Shaduq, Man La Yahdhuruhu al-Faqih, jilid 1, kaca 358 sareng 359.
  32. ↑ Shaduq, Man La Yahdhuruhu al-Faqih, jilid 1, kaca 359.
  33. ↑ Kulaini, al-Kafi, jilid 1, kaca 164; jilid 3, kaca 294 sareng 355-356.
  34. ↑ Syaikh Shaduq, Man La Yahdhuruhu al-Faqih, catatan kaki jilid 1, kaca 359.
  35. ↑ «روایات سهو النبی», situs Majma' Jahani Syi'ah Syinasi.
  36. ↑ Syaikh Thusi, Tahdzib al-Ahkam, jilid 2, kaca 181.
  37. ↑ Faryab, Kamaksuman Para Nabi dina Sistem Pamikiran Allamah Thabathaba'i, kaca 24-28.
  38. ↑ Yusufiyan sareng Syarifi, Panalungtikan ngeunaan Kamasuman Para Maksum AS, kaca 39.
  39. ↑ Yusufiyan sareng Syarifi, Panalungtikan ngeunaan Kamasuman Para Maksum AS, kaca 39-41.
  40. ↑ Yusufiyan sareng Syarifi, Panalungtikan ngeunaan Kamasuman Para Maksum AS, kaca 39-41.
  41. ↑ Thabathabai, al-Mizan, jilid 5, kaca 354.
  42. ↑ Subhani, 'Ishmah al-Anbiya' fi Al-Qur'an al-Karim, kaca 29; Mishbah Yazdi, Pangajaran Kapercayaan, jilid 2, kaca 161.
  43. ↑ Tingali Hilli, Kasyf al-Murad, kaca 155.
  44. ↑ Asyrafi sareng Ridha'i, Kamasuman Para Nabi dina Al-Qur'an sareng Perjanjian, kaca 86.
  45. ↑ Subhani, Mansyur Jawid, jilid 5, kaca 37; Sayyid Murtadha, Tanzih al-Anbiya', kaca 5
  46. ↑ Ma'rifat, Pangajaran Élmu Al-Qur'an, kaca 602.
  47. ↑ Tingali Thabathabai, al-Mizan, jilid 2, kaca 135-138.
  48. ↑ Tingali Thabathabai, al-Mizan, jilid 2, kaca 135.
  49. ↑ Tingali Kulaini, al-Kafi, jilid 1, kaca 202-203; Majlisi, Bihar al-Anwar, jilid 14, kaca 103; jilid 12, kaca 348; jilid 4, kaca 45; Shaduq, Uyun Akhbar al-Ridha, jilid 1, kaca 192-204.
  50. ↑ Shaduq, al-Khishal, kaca 399.
  51. ↑ Surah Yusuf, ayat 110.
  52. ↑ Zamakhsyari, al-Kasysyaf, jilid 2, kaca 52; Subhani, Mansyur Jawid, jilid 5, kaca 52.
  53. ↑ Thabathabai, al-Mizan, jilid 11, kaca 279.
  54. ↑ Subhani, Mansyur Jawid, jilid 5, kaca 55-59. Pikeun terang jawaban anu sanés tingali: Anwari, Nur 'Ishmat bar Sima-ye Nubuwwat, kaca 109-115.
  55. ↑ Surah Al-Hajj, ayat 52.
  56. ↑ Fakhr al-Razi, Ishmah al-Anbiya, kaca 122.
  57. ↑ Fakhr al-Razi, Ishmah al-Anbiya, kaca 122; Subhani, Mansyur Jawid, jilid 5, kaca 60.
  58. ↑ Fakhr al-Razi, Ishmah al-Anbiya, kaca 122.
  59. ↑ Tingali: Surah Al-Hijr, ayat 42; Surah Al-Isra, ayat 65; Surah Shad, ayat 82 sareng 83.
  60. ↑ Subhani, Mansyur Jawid, jilid 5, kaca 60-62.
  61. ↑ Thabathabai, al-Mizan, jilid 14, kaca 391; Subhani, Mansyur Jawid, jilid 5, kaca 62.
  62. ↑ Subhani, Mansyur Jawid, jilid 5, kaca 63.
  63. ↑ Surah An-Nahl, ayat 61.
  64. ↑ Fakhr al-Razi, al-Tafsir al-Kabir, jilid 20, kaca 227.
  65. ↑ Fakhrurazi, al-Tafsir al-Kabir, jilid 20, kaca 227.
  66. ↑ Thabathabai, al-Mizan, jilid 12, kaca 281.
  67. ↑ Surah Al-Baqarah, ayat 35-37; Surah Thaha, ayat 115 sareng 121.
  68. ↑ Surah Hud, ayat 45-47.
  69. ↑ Surah Ash-Shaffat, ayat 88 sareng 89; Surah Asy-Syu'ara', ayat 82.
  70. ↑ Surah Al-A'raf, ayat 150; Surah Al-Qashash, ayat 15 sareng 16; Surah Thaha, ayat 94.
  71. ↑ Surah Yusuf, ayat 24.
  72. ↑ Surah Al-Anbiya', ayat 87; Surah Ash-Shaffat, ayat 139-148.
  73. ↑ Surah Al-Baqarah, ayat 120; Surah An-Nisa, ayat 105 sareng 106; Surah At-Taubah, ayat 43; Surah Muhammad, ayat 19; Surah Al-Fath, ayat 1-3; Surah 'Abasa, ayat 1-10.
  74. ↑ Tingali: Subhani, 'Ishmah al-Anbiya' fi Al-Qur'an al-Karim, kaca 91-229; Jawadi Amoli, Wahyu sareng Kanabatan dina Al-Qur'an, kaca 246-286; Makarim Syirazi, Payam Quran, jilid 7, kaca 101-160.
  75. ↑ Subhani, Mansyur Jawid, jilid 5, kaca 152.
  76. ↑ Ahmad Amin, Dhuha al-Islam, jilid 3, kaca 228.
  77. ↑ Ahmad Amin, Dhuha al-Islam, jilid 3, kaca 235.
  78. ↑ Salaku conto tingali: Sayyid Murtadha, Tanzih al-Anbiya, kaca 9-131; Subhani, 'Ishmah al-Anbiya' fi Al-Qur'an al-Karim, kaca 91-229; Jawadi Amoli, Wahyu sareng Kanabatan dina Al-Qur'an, kaca 246-286; Makarim Syirazi, Payam Quran, jilid 7, kaca 101-160.
  79. ↑ Milani, 'Ishmat az Manzar-e Fariqain, kaca 102 sareng 103.
  80. ↑ Milani, 'Ishmat az Manzar-e Fariqain, kaca 100.
  81. ↑ Milani, 'Ishmat az Manzar-e Fariqain, kaca 101-102.
  82. ↑ Salaku conto tingali: Syekh Shaduq, Uyun Akhbar al-Ridha AS, jilid 1, kaca 192-204.
  83. ↑ Shaduq, Uyun Akhbar al-Ridha AS, jilid 1, kaca 192-204.
  84. ↑ Surah Al-Qashash, ayat 15.
  85. ↑ Surah Al-Qashash, ayat 15.
  86. ↑ Surah Al-Qashash, ayat 16.
  87. ↑ Sayyid Murtadha, Tanzih al-Anbiya', al-Syarif al-Radhi, kaca 67.
  88. ↑ Fadil al-Miqdad, Lawami' Ilahiyyah, kaca 259.
  89. ↑ Syekh Thusi, al-Tibyan, Dar Ihya' al-Turats al-'Arabi, jilid 8, kaca 137.
  90. ↑ Zamakhsyari, al-Kasysyaf, jilid 3, kaca 398

Daptar Pustaka

  • Ibnu Khumair, Ali bin Ahmad, Tanzih al-Anbiya' 'an ma Nasaba Ilaihim Hutstsalah al-Aghbiya', Damaskus, Dar al-Fikr, cetakan kadua, 1420 H.
  • Ahmad Amin, Dhuha al-Islam, Kairo, Maktabah al-Usrah, 2003 M.
  • Asyrafi, Abbas, Ridha'i, Ummul Banin, «اشرفی، عباس، رضایی، ام البنین، «عصمت پیامبران در قرآن و عهدین (Kamasuman Para Nabi dina Al-Qur'an sareng Perjanjian), dina jurnal Pazhuheshnameh Ma'arif Qurani, nomer 12, 2013 M.
  • Agha Bozorg Tehrani, Muhammad Muhsin, al-Dzari'ah ila Tashanif al-Syiah, Beirut, Dar al-Adhwa', 1403 H.
  • Akrami, Ayyub, Nubuwwat (Panalungtikan ngeunaan Kanabatan Umum sareng Khusus), Tehran, Jihad Danesygahi Universitas Tarbiat Mu'allim, 1383 HS.
  • Anwari, Ja'far, Nur-e 'Ishmat bar Sima-ye Nubuwwat: Jawaban kana Karaguan-karaguan Al-Qur'an, Qom, Lembaga Pendidikan sareng Panaliti Imam Khomeini, cetakan kahiji, 1397 HS.
  • Iji, Mir Sayyid Syarif, Syarh al-Mawaqif, Qom, al-Syarif al-Radhi, 1325 HS.
  • Bahraini, Ibnu Meytham, al-Najah fi al-Qiyamah fi Tahqiq Amr al-Imamah, Qom, Majma' al-Fikr al-Islami, 1417 H.
  • Taftazani, Sa'duddin, Syarh al-Maqashid, Qom, al-Syarif al-Radhi, 1412 H.
  • Tamimi Amidi, Abdul Wahid bin Muhammad, Ghurar al-Hikam wa Durar al-Kalim, korektor Sayyid Mahdi Raja'i, Qom, Dar al-Kitab al-Islami, 1410 H.
  • Jawadi Amoli, Abdullah, Wahyu sareng Kanabatan dina Al-Qur'an (Tafsir Tematik Al-Qur'an Suci, jilid 3), Qom, Nasyr Isra', 1392 HS.
  • Hilli, Hasan bin Yusuf, Kasyf al-Murad fi Syarh Tajrid al-I'tiqad bagian Ilahiyat, catetan tepi Ja'far Subhani, Qom, Lembaga Imam Shadiq AS, 1382 HS.
  • حیدری فطرت، جمال الدین، «کتابشناسی توصیفی تنزیه الانبیاء و ائمه(ع)»(Haidari Fithrat, Jamaluddin, Bibliografi Deskriptif Tanzih al-Anbiya' wa A'immah AS), jurnal Hadits Hauzah, no. 1, usum gugur sareng usum tiis 2010 M.
  • Zamakhsyari, Mahmud bin Umar, al-Kasysyaf 'an Haqa'iq Ghawamidh al-Tanzil wa 'Uyun al-Aqawil fi Wujuh al-Ta'wil, Beirut, Dar al-Kutub al-'Arabi, cetakan katilu, 1407 H.
  • Subhani, Ja'far, 'Ishmah al-Anbiya' fi Al-Qur'an al-Karim, Qom, Lembaga Imam Shadiq AS, 1420 H.
  • Subhani, Ja'far, Mansyur Jawid, Qom, Lembaga Imam Shadiq AS, 1383 HS.
  • Shadiqi Ardekani, Muhammad Amin, 'Ishmat, Qom, Penerbitan Hauzah Ilmiyah, 1388 HS.
  • Shaduq, Muhammad bin Ali, al-Khishal, korektor Ali Akbar Ghaffari, Qom, Penerbitan Islami, 1362 HS.
  • Shaduq, Muhammad bin Ali, Uyun Akhbar al-Ridha AS, korektor Mahdi Lajwardi, Tehran, Nasyr Jahan, 1378 H.
  • Shaduq, Muhammad bin Ali, Man la Yahdhuruhu al-Faqih, Qom, Penerbitan Islami, 1413 H.
  • Thabathabai, Sayyid Muhammad Husain, al-Mizan fi Tafsir Al-Qur'an, Beirut, Lembaga al-A'lami, cetakan kadua, 1390 H.
  • Thusi, Khajeh Nashiruddin, Tahshil al-Muhashshal, Beirut, Dar al-Adhwa', 1405 H.
  • Thusi, Muhammad bin Hasan, Tahdzib al-Ahkam fi Syarh al-Muqni'ah, Tehran, Penerbit: Dar al-Kutub al-Islamiyyah, cetakan kaopat, 1365 HS.
  • Sayyid Murtadha, Ali bin Husain, al-Dzakhirah fi Ilm al-Kalam, Qom, Nasyr Islami, 1411 H.
  • Sayyid Murtadha, Ali bin Husain, Tanzih al-Anbiya', Tehran, cetakan Fatimah Qadhi Syi'ar, 1380 HS.
  • Sayyid Murtadha, Ali bin Husain, Rasa'il al-Syarif al-Murtadha, panalungtikan Mahdi Raja'i, Qom, Dar Al-Qur'an al-Karim, 1405 H.
  • Allamah Hilli, Hasan bin Yusuf, al-Bab al-Hadi 'Asyar, Tehran, Lembaga Studi Islam, 1365 HS.
  • Faryab, Muhammad Husain, Kamasuman Para Nabi dina Sistem Pamikiran Allamah Thabathabai, dina jurnal Ma'rifat, nomer 214, 1394 HS.
  • Fadil al-Miqdad, Miqdad bin Abdullah, al-Lawami' al-Ilahiyyah fi al-Mabahits al-Kalamiyyah, panalungtikan sareng catetan tepi Syahid Qadhi Thabathabai, Qom, Daftar Tablighat Islami, cetakan kadua, 1422 H.
  • Fakhr al-Razi, Muhammad bin Umar, al-Tafsir al-Kabir (Mafatih al-Ghayb), Beirut, Dar Ihya' al-Turats al-'Arabi, cetakan katilu, 1420 H.
  • Fakhr al-Razi, Muhammad bin Umar, Ishmah al-Anbiya, Beirut, Dar al-Kutub al-Islamiyyah, cetakan kadua, 1409 H.
  • Qadhi Abdul Jabbar, Abdul Jabbar bin Ahmad, al-Mughni fi Abwab al-Tauhid wa al-'Adl, panalungtikan Georges Qanawati, Kairo, al-Dar al-Mishriyyah, 1962-1965 M.
  • Kulaini, Muhammad bin Ya'qub, al-Kafi, Tehran, Dar al-Kutub al-Islamiyyah, 1407 H.
  • Majlisi, Muhammad Baqir, Bihar al-Anwar, Beirut, Dar Ihya' al-Turats al-'Arabi, 1403 H.
  • Mishbah Yazdi, Muhammad Taqi, Pangajaran Kapercayaan, Tehran, Organisasi Tablighat Islami, 1367 HS.
  • Ma'rifat, Muhammad Hadi, Kamasuman Para Nabi, dina jurnal Pazhuhesh-ha-ye Ijtima'i Islami, nomer 8, 1376 HS.
  • Ma'rifat, Muhammad Hadi, Pangajaran Élmu Al-Qur'an, Tehran, Puseur Percetakan sareng Penerbitan Organisasi Tablighat Islami, 1374 HS.
  • Mughniyyah, Muhammad Jawad, al-Tafsir al-Kasyif, Qom, Dar al-Kitab al-Islami, 1424 H.
  • Mufid, Muhammad bin Nu'man, al-Nukat al-I'tiqadiyyah, Qom, Kongres Syekh Mufid, 1413 H.
  • Mufid, Muhammad bin Nu'man, Awa'il al-Maqalat, Qom, Kongres Syekh Mufid, 1413 H.
  • Mufid, Muhammad bin Nu'man, Tashih al-I'tiqadat al-Imamiyyah, Qom, Kongres Syekh Mufid, 1413 H.
  • Mufid, Muhammad bin Nu'man, 'Adam Sahw al-Nabi, Qom, Kongres Syekh Mufid, 1413 H.
  • Makarim Syirazi, Nashir, Payam Quran, Tehran, Dar al-Kutub al-Islamiyyah, 1386 HS.
  • Makarim Syirazi, Nashir, Tafsir Nemuneh, Tehran, Dar al-Kutub al-Islamiyyah, 1371 HS.
  • Mulla Shadra, Muhammad bin Ibrahim, Tafsir Al-Qur'an al-Karim, korektor Muhammad Khwajawi, Qom, Penerbitan Bidar, 1361 HS.
  • Milani, Sayyid Ali, 'Ishmat az Manzar-e Fariqain (Syiah sareng Ahlusunnah), Qom, Markaz al-Haqa'iq al-Islamiyyah, 1394 HS.
  • Naqipourfar, Waliullah, Panalungtikan ngeunaan Tadabbur dina Al-Qur'an, Tehran, Uswah, 1381 HS.
  • Yusufiyan, Hasan sareng Ahmad Husain Syarifi, Panalungtikan ngeunaan Kamasuman Para Maksum AS, Qom, Lembaga Panaliti Budaya sareng Pamikiran Islam, 1388 HS.
Dicomot ti "https://su.wikishia.net/w/index.php?title=Kamaksuman_Para_Nabi&oldid=3667"