Lompat ke isi

Tauqi'at Imam Mahdi AS

Nambah tutumbu
Ti wikishia
Artikel ieu ngeunaan tauqi'at Imam kadua belas. Pikeun kenal sareng konsép tauqi', tingali artikel tauqi'.

Tauqi'at Imam Mahdi AS nyaéta surat-surat sareng tulisan-tulisan Imam kadua belas Syiah anu dikaluarkeun dina mangsa ghaibah sughra pikeun ngajawab patarosan-patarosan urang Syiah. Dina sumber-sumber hadis sakitar 100 tauqi' ti Imam Mahdi AS dina topik-topik fiqh, kapercayaan, sareng sajabana anu dinukil. Tauqi'at ditulis ku tulisan Imam Mahdi AS atanapi ku imla-Na pikeun para wakil anu opat. Para fuqaha Syiah dina sababaraha kasus, pikeun istinbat hukum syar'i ngarujuk kana tauqi'at ieu.

Dina buku-buku al-Ghaibah Syekh Thusi sareng Kamal al-Din Syekh Shaduq, tauqi'at dikumpulkeun dina bagian anu misah. Ogé buku-buku sacara mandiri kalayan topik tauqi'at Imam Zaman parantos ditulis.

Konseptualisasi

Tauqi' Imam Mahdi AS ka Husain bin Ruh Nawbakhti dina ngalaknat Syalmaghani:

"Béjakeun ka masarakat yén kami ngajauhan Syalmaghani; sapertos sateuacan anjeunna ogé kami ngajauhan jalma-jalma sapertos anjeunna sapertos Syurai'i, Namiri, Hilali, sareng Balali."

Syekh Thusi, Kitab al-Ghaibah, 1411 H, kaca 411.

Artikel Utama: Tauqi'

Surat-surat sareng tulisan-tulisan imam-imam Syiah disebut tauqi'.[1] Dina mangsa ghaibah sughra, surat-surat urang Syiah ka Imam Mahdi AS sareng jawaban-jawabanana ku para wakil anu opat silih tukeur.[2]

Tauqi'at Imam Mahdi AS kadang ku tulisan anjeunna nyalira sareng kadang anjeunna ngimla sareng para wakil anu opat nyerat. Dumasar kana laporan-laporan sajarah, dina tauqi'at Imam Mahdi AS, dina sababaraha kasus aya ogé tapak cap Imam Zaman AS dina tulisanana.[3] Dina sababaraha kasus ogé anjeunna dina bagian handap surat, negeskeun yén éta ditulis ku tulisanana nyalira.[4] Ti Abdullah bin Ja'far Himyari dinukil yén:

Nalika Abu Amr (wakil kahiji Imam Mahdi) pupus, surat-surat ngeunaan panerusna Abu Ja'far (wakil kadua Imam Mahdi) dugi ka kami anu ku tulisan anu sami anu sateuacanna kami komunikasi.[5]

Ogé aya tauqi' ti Imam Mahdi AS ku tulisan Ahmad bin Ibrahim Nawbakhti sareng imla Husain bin Ruh Nawbakhti (wakil katilu Imam Mahdi).[6]

Kagunaan lainna

Kecap tauqi' ngeunaan hadis-hadis anu henteu ditulis Imam kadua belas ogé dianggo;[7] sapertos Syekh Shaduq sababaraha ucapan Imam Mahdi AS disebatkeun dina bagian tauqi'at.[8]

Ogé sababaraha ucapan para wakil anu opat sapertos béja ghaib aranjeunna sareng pendapat ngeunaan masalah-masalah agama disebatkeun dina wates tauqi'at.[9] Disebutkeun alesan tindakan ieu sigana nyaéta ucapan ieu ti Husain bin Ruh Nawbakhti ngeunaan dirina[10] yén "dina urusan agama anjeunna henteu nyarios ti dirina, tapi sadayana didangu ti ashl (Imam Mahdi AS)."[11]

Jumlah Tauqi'at

Tauqi' terakhir Imam Mahdi AS ka wakil kaopat:

«Anjeun bakal wafat dina genep dinten deui ku kituna siapkeun diri anjeun sareng ulah wasiat ka saha waé pikeun panerus anjeun sabab ghaibah kadua (lengkep) parantos dimimitian sareng kuring moal muncul, iwal ku idin Allah. Munculna, saatos waktos anu lami sareng hate anu hese sareng bumi pinuh ku kakejaman sareng kateuadilan. Moal lami deui sababaraha urang ti Syiah kuring sumping sareng ngaku ningali kuring. Terang yén saha waé anu sateuacan munculna Sufyani sareng sora, ngaku ningali kuring, éta ngabohong sareng mamitnah.»

Shaduq, Kamal al-Din, 1395 H, jilid 2, kaca 516.

Dina sumber-sumber hadis sakitar saratus tauqi' ti Imam Mahdi aya.[12] Kalolobaanana aya hubunganana sareng mangsa ghaibah sughra sareng dinukil dina buku-buku Kamal al-Din Syekh Shaduq sareng al-Ghaibah Syekh Thusi. Dina kitab Kamal al-Din dina bab anu aya hubunganana sareng tauqi'at, 49 tauqi' sareng hiji do'a dinukil. Ogé dina kitab al-Ghaibah, 43 tauqi' sareng riwayat dinukil anu dua belas di antarana dinukil ti Kamal al-Din Syekh Shaduq.[13]

Ogé dina kitab al-Ihtijaj (ditulis dina abad ka-6 H) dua tauqi' ti Imam Mahdi AS anu ditujukeun ka Syekh Mufid (wafat 413 H) dinukil anu aya hubunganana sareng mangsa ghaibah kubra.[14] Ayatullah al-Khu'i parantos naroskeun kredibilitas tauqi'at ieu. Numutkeun anjeunna, perantara tauqi' ieu ka Syekh Mufid sareng ogé perantara Syekh Mufid ka Thabarsi henteu dipikanyaho.[15]

Poin sanésna nyaéta dina tulisan-tulisan Syekh Mufid sareng Kitab al-Ghaibah Syekh Thusi (murid Syekh Mufid) anu ditulis ngeunaan ghaibah henteu disebatkeun ngeunaan éta. Ogé dina kitab al-Ihtijaj anu ditulis langkung ti saabad saatos wafatna Syekh Mufid henteu nyebatkeun sanad dua tauqi' ieu.[16] Tangtosna ku ngarujuk kana kalimah ahir tauqi' (nyumputkeunana tina sadayana),[17] kamungkinan yén Syekh Mufid nyumputkeunana sareng ku sabab kitu henteu dugi ka Syekh Thusi.[18]

Téma Tauqi'at

Tauqi'at anu dikaluarkeun ku Imam Mahdi AS aya dina rupa-rupa topik kapercayaan, fiqh, pemberhentian sareng pengangkatan wakil, nampi dana-dana, ngabantah jalma-jalma anu ngaku-ngaku perwakilan palsu sareng ngajawab paménta pribadi urang Syiah:[19] Dina Danesnameh Imam Mahdi, tauqi'at digolongkeun kana opat bagian umum: masalah kapercayaan, hukum fiqh, karomah sareng do'a, sareng ogé topik-topik anu sumebar:[20]

Bagian tina Tauqi' Amma al-Hawadits al-Waqi'ah anu ditujukeun ka Ishaq bin Ya'qub:
«وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ‌ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِيهَا إِلَى رُوَاةِ حَدِيثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِي عَلَيْكُمْ وَ أَنَا حُجَّةُ اللَّهِ عَلَيْهِم»

"Dina kajadian-kajadian anu timbul pikeun anjeun, rujuk ka para rawi hadis kami; sabab aranjeunna hujjah Kami pikeun anjeun sareng Kami hujjah Allah pikeun aranjeunna."

Shaduq, Kamal al-Din, 1395 H, jilid 2, kaca 484.

Kapercayaan

Sajumlah tauqi' anu dikaluarkeun ku Imam Mahdi AS, pikeun ngajawab patarosan-patarosan kapercayaan sapertos sipat-sipat Allah, kanabatan, sareng imamah. Imam Mahdi AS dina ngajawab patarosan-patarosan anu aya hubunganana sareng imamah, ku ngarujuk kana yén bumi henteu kantos kosong tina hujjah sareng sunnah ilahi ieu diteruskeun dugi ka kiamat, ngabahas tugas Imam dina netepkeun Imam saatosna sareng negeskeun yén Imam Hasan al-Askari AS parantos ngenalkeun anjeunna kana imamah. Anjeunna ngabéla prinsip imamah sareng ogé imamahna nyalira ngalawan Ja'far al-Kadzdzab, ngalarang urang Syiah tina netepkeun waktos kemunculan, ngenalkeun, netepkeun tempat sareng milarian anjeunna.[21]

Ngabantah Jalma-jalma anu Ngaku-ngaku

Bagian tina tauqi' anu dikaluarkeun ku Imam Mahdi pikeun ngabantah atanapi ngutuk jalma-jalma anu ngaku-ngaku perwakilan palsu. Diantarana tauqi' anu di jerona, Abu Muhammad Hasan Syurai'i anu ngaku-ngaku komunikasi sareng Imam dina mangsa ghaibah sughra anu munggaran dikutuk.[22]

Fiqih

Bagian tina eusi tauqi'at, ngajawab patarosan-patarosan fiqh. Dina tauqi'at ieu, patarosan-patarosan urang Syiah ngeunaan thaharah, salat, puasa, haji, kasaksian, qadha, wakaf, transaksi, khumus, sadaqah, nikah, minuman keras, ziarah makam para Imam AS sareng sajabana dijawab.[23]

Karomah sareng Do'a

Bagian tina tauqi'at ngandung hal-hal anu nunjukkeun karomah-karomah Imam Mahdi AS. Diantarana do'a-do'a Imam saatos paménta-paménta urang Syiah sareng ogé ngabéjaan Imam ngeunaan sababaraha hak kauangan anu disumputkeun sareng urusan-urusan rahasia anu sanés.[24] Tina bagian tauqi'at ieu ogé dianggo pikeun ngabuktikeun kabeneran sareng imamah Imam Mahdi AS.[25]

Kredibilitas Tauqi'at Imam Mahdi AS

Surat Imam dina ngakonfirmasi Husain bin Ruh

"Kami (Husain bin Ruh) kenal anjeunna, mugia Allah ngenalkeun sadaya kahadéan sareng karesep-Na ka anjeunna sareng ngajantenkeun anjeunna sugema ku pangrojong-Na. Kami terang kana suratna sareng kami percanten ka anjeunna. Anjeunna ngagaduhan kalungguhan di sisi Kami anu bakal ngabagjakeun anjeunna. Mugia Allah nambihan kahadéan-Na ka anjeunna."

Syekh Thusi, al-Ghaibah, 1411 H, kaca 372.

Para fuqaha Syiah dina sababaraha kasus pikeun istinbat hukum syar'i ngarujuk kana tauqi'at ieu.[26] Salaku conto, para fuqaha Syiah ku ngarujuk kana tauqi' Imam Mahdi dina ngajawab patarosan Muhammad bin Abdullah Himyari ngeunaan hukum salat di sisi makam para Imam, masihan fatwa ngeunaan haram atanapi makruhna salat di tempat anu langkung payun tibatan makam, ku cara anu jalma anu salat membelakangi makam.[27]

Ogé tina tauqi' Imam Mahdi AS anu di jerona disebutkeun dina Tauqi' Amma al-Hawadits al-Waqi'ah, dina kajadian-kajadian rujuk ka para rawi hadis kami,[28] dianggo pikeun ngabuktikeun téori wilayat al-faqih. Imam Khomeini ku ngarujuk kana tauqi' ieu percaya yén sadaya urusan masarakat kedah dipasrahkeun ka para fuqaha.[29]

Bibliografi

Sakumaha anu aya dina kitab Danesnameh Imam Mahdi, sumber-sumber anu paling penting pikeun tauqi'at Imam Mahdi AS, nyaéta Kamal al-Din karya Syekh Shaduq sareng al-Ghaibah karya Syekh Thusi[30] anu masing-masing nyayogikeun bagian anu misah pikeun tauqi'atna.[31]

Tangtosna tauqi'at dina sumber-sumber hadis sanés sapertos al-Kafi, al-Ihtijaj, Ma'adin al-Hikmah, Bihar al-Anwar, sareng Makatib al-A'immah ogé dilaporkeun sacara sumebar.[32] Ogé dina buku-buku anu ditulis ngeunaan para wakil sareng nawwab arba'ah sapertos Akhbar Wukala' al-Arba'ah karya Ahmad bin Muhammad 'Ayyasy (pupus: 401 H) ogé aya eusina ngeunaan aranjeunna.[33]

Sanajan kitu, karya-karya sacara mandiri ogé parantos ditulis ngeunaan tauqi'at Imam Mahdi anu di jerona langkung seueur ngumpulkeun tauqi'at:

  • Qurb al-Isnad ila Shahib al-Amr, karya Abdullah bin Ja'far Himyari tokoh Qum dina satengah kadua abad ka-3 H
  • Tauqi'at Muqaddasah, karya Ja'far Wijdani
  • Majmu'ah Sukhanan wa Tauqi'ha wa Ad'iyah Hazrat Baqiyyatullah, karya Khadimi Syirazi [34]
  • Mawsu'ah Tauqi'at al-Imam al-Mahdi, karya Muhammad Taqi Akbarnezhad, Qom, Masjid Jamkaran, 1427 H
  • Tauqi'at Nawahiyah Muqaddasah Allamah Majlisi

Catetan Handap

  1. ↑ Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 115.
  2. ↑ Tingali Thusi, al-Ghaibah, kaca 356.
  3. ↑ Contona tingali Kulaini, al-Kafi, jilid 7, kaca 163.
  4. ↑ Contona tingali Kasyi, Rijal al-Kasyi, kaca 513, 551.
  5. ↑ Thusi, al-Ghaibah, kaca 362.
  6. ↑ Shaduq, Kamal al-Din, jilid 2, kaca 508-509.
  7. ↑ Syabiri, Tauqi', kaca 577.
  8. ↑ Shaduq, Kamal al-Din, jilid 2, kaca 505.
  9. ↑ Shaduq, Kamal al-Din, jilid 2, kaca 502-504; Thusi, al-Ghaibah, kaca 294, 298, 307, 308, 321.
  10. ↑ Syabiri, Tauqi', kaca 577.
  11. ↑ Shaduq, Kamal al-Din, jilid 2, kaca 508-509.
  12. ↑ Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 117.
  13. ↑ Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 117, catetan kaki 2.
  14. ↑ Thabarsi, al-Ihtijaj, jilid 2, kaca 497-500.
  15. ↑ Khu'i, Mu'jam Rijal al-hadis, jilid 18, kaca 220.
  16. ↑ Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 445.
  17. ↑ Thabarsi, al-Ihtijaj, jilid 2, kaca 499.
  18. ↑ Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 445.
  19. ↑ Syabiri, Tauqi', kaca 582.
  20. ↑ Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 117-120.
  21. ↑ Pikeun ningali tauqi'at ieu tingali Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 130-165.
  22. ↑ Thusi, al-Ghaibah, jilid 1, kaca 397.
  23. ↑ Pikeun ningali tauqi'at ieu tingali Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 180-239.
  24. ↑ Pikeun ningali tauqi'at ieu tingali Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 322-425.
  25. ↑ Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 119.
  26. ↑ Pikeun ningali kasus-kasusna tingali Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 255-320.
  27. ↑ Amili, Miftah al-Karamah, jilid 6, kaca 212-214.
  28. ↑ Shaduq, Kamal al-Din, jilid 2, kaca 484.
  29. ↑ Tingali Imam Khomeini, Kitab al-Bai', jilid 2, kaca 635; Imam Khomeini, Wilayat Faqih, kaca 78-82.
  30. ↑ Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 124.
  31. ↑ Shaduq, Kamal al-Din, jilid 2, kaca 482-532; Thusi, al-Ghaibah, kaca 281 saterusna.
  32. ↑ Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 124.
  33. ↑ Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 123.
  34. ↑ Muhammadi Riysyahri, Danesnameh Imam Mahdi, jilid 4, kaca 122-124.

Daptar Pustaka

  • Imam Khomeini, Sayyid Ruhullah, Kitab al-Bai', Qom, Penerbitan Isma'iliyan, 1363 HS.
  • Imam Khomeini, Sayyid Ruhullah, Wilayat Faqih, Tehran, Lembaga Penataan sareng Penerbitan Karya Imam Khomeini, 1373 HS.
  • Khu'i, Sayyid Abul Qasim, Mu'jam Rijal al-hadis, Qom, Pusat Penerbitan al-Tsaqafah al-Islamiyyah fi al-'Alam, 1372.
  • Syabiri, Muhammad Jawad, «توقیع» (Tauqi'), Danesnameh Jahan Islam (jilid 8), Tehran, 2004 M.
  • Syekh Shaduq, Muhammad bin Ali, Kamal al-Din wa Tamam al-Ni'mah, koreksi Ali Akbar Ghaffari, Tehran, Islamiyyah, 1395 H.
  • Thabarsi, Ahmad bin Ali, al-Ihtijaj 'ala Ahl al-Lijaj, koreksi Muhammad Baqir Kharsan, Mashhad, Nasyr Murtadha, 1403 H.
  • Thusi, Muhammad bin Hasan, Kitab al-Ghaibah (Syekh Thusi)|Kitab al-Ghaibah, Qom, koreksi 'Ibadullah Tehrani sareng Ali Ahmad Nashih, Qom, Dar al-Ma'arif al-Islamiyyah, 1411 H.
  • Amili, Sayyid Jawad bin Muhammad, Miftah al-Karamah fi Syarh al-Qawa'id al-'Allamah, koreksi Muhammad Baqir Khalishi, Qom, Daftar Penerbitan Islam anu aya hubunganana sareng Jami'ah Mudarrisin Hauzah Ilmiyah Qom, 1419 H.
  • Kasyi, Muhammad bin Umar, Rijal al-Kasyi (Ikhtiyar Ma'rifah al-Rijal), koreksi Muhammad bin Hasan Thusi, koreksi Hasan Mustafawi, Mashhad, Lembaga Penerbitan Universitas Mashhad, 1409 H.
  • Muhammadi Riysyahri, Muhammad, Danesnameh Imam Mahdi AS, Qom, Dar al-hadis, 2014 M.
Dicomot ti "https://su.wikishia.net/w/index.php?title=Tauqi%27at_Imam_Mahdi_AS&oldid=3528"