Lompat ke isi

Kaimanan Abu Thalib

Nambah tutumbu
Ti wikishia
Artikel ieu ngeunaan iman Abu Thalib. Pikeun kenal sareng buku anu judulna sami, tingali artikel Iman Abu Thalib (buku).

Kaimanan Abu Thalib, mangrupikeun salah sahiji masalah anu jadi sengketa antara Syiah sareng Ahlusunnah. Muslimna Abu Thalib, paman Nabi SAW sareng ramana Imam Ali AS, tina sudut pandang Ahlul Bait AS sareng Syiah Imamiyah mangrupikeun hal anu pasti anu sadayana aranjeunna sapuk dina masalah ieu. Ogé seueur urang Syiah Zaidi sareng sajumlah ulama Ahlusunnah anu percaya kana iman Abu Thalib. Sabalikna tina pandangan ieu, kalolobaan Ahlusunnah percaya yén Abu Thalib maot dina kaayaan kafir.

Urang Syiah ku ngajelaskeun posisi kabilah sareng politik Abu Thalib percaya yén anjeunna ngalaksanakeun taqiyah pikeun ngabéla Nabi SAW sareng ku sabab kitu anjeunna henteu kantos ngalaksanakeun ritual-ritual umat Islam. Ku cara kitu, panyumputan sadar ieu nyababkeun hormat sareng pangaruhna di kalangan pamimpin Quraisy tetep kajaga sareng anjeunna tiasa teras-terasan janten hakim sareng pendukung Nabi. Syiah percaya yén pikeun nganggap hiji jalma muslim atanapi kafir, teu tiasa ngan ukur ngandelkeun ucapan jalma éta; ku kituna pikeun Muslimna Abu Thalib aranjeunna ngabantah ku riwayat-riwayat anu seueur ti para Imam AS ngeunaan imanna, pembelaan total Abu Thalib ka Nabi SAW, sajak-sajak anu tinggaleun ti anjeunna sareng tetepna Fatimah binti Asad dina pernikahanna.

Ulama Sunni anu percaya kana kafirna Abu Thalib, ngarujuk kana riwayat Dhahdhah sareng riwayat-riwayat tafsir anu aya hubunganana sareng ayat-ayat anu turun ngeunaan urang musyrik. Sanaos sababaraha peneliti Syiah sareng Sunni, parantos naroskeun kabeneran riwayat-riwayat ieu, bahkan dumasar kana dasar-dasar Ahlusunnah, tapi disebutkeun yén sengketa ieu ngan ukur efektif pikeun sabagian Ahlusunnah anu henteu gaduh pendekatan Salafi sareng tradisional, tapi pikeun jalma-jalma anu nganggap sadaya hadis Shahih Bukhari sareng Shahih Muslim sah, henteu cekap.

Nulis buku ngeunaan iman Abu Thalib ti abad-abad munggaran parantos janten perhatian urang Syiah sareng Sunni. Diantara buku-buku Syiah anu ngabuktikeun iman Abu Thalib, nyaéta buku Abu Thalib Mukmin Quraisy, karya Abdullah bin Ali Khunizi anu disebutkeun hukuman mati anjeunna kusabab nyerat buku ieu, dikaluarkeun di Arab Saudi. Kitab Asna al-Mathalib fi Najat Abu Thalib, karya Ahmad Zaini Dahlan ogé mangrupikeun salah sahiji karya Ahlusunnah dina hal ieu.

Iman Abu Thalib dina Perbedaan Mazhab Syiah sareng Ahlusunnah

Iman Abu Thalib mangrupikeun salah sahiji topik sajarah sareng teologis anu jadi sengketa antara Syiah sareng Ahlusunnah.[1] Numutkeun kapercayaan Syiah Imamiyah, Abu Thalib, paman Nabi SAW sareng ramana Imam Ali AS, mangrupikeun muslim sareng hal ieu di kalangan para Imam sareng pengikut aranjeunna mangrupikeun konsensus.[2] Kalolobaan urang Syiah Zaidi ogé satuju sareng Syiah Imamiyah.[3]

Sabalikna tina Syiah, kalolobaan Ahlusunnah nganggap Abu Thalib kafir.[4] Sanajan kitu pandangan ieu henteu disapukui ku sadaya Ahlusunnah.[5] Dina sababaraha panalungtikan disebatkeun nami 35 urang ulama ti opat mazhab Ahlusunnah anu hirup ti abad kadua dugi ka kalima belas Hijriyah sareng percaya kana iman Abu Thalib.[6] Abul Qasim al-Balkhi sareng Abu Ja'far al-Iskafi, ti ulama Ahlusunnah anu mazhab Mu'tazili,[7] Muhammad bin Abdur Rasul al-Barzanji sareng Ahmad Zaini Dahlan, ti fuqaha mazhab Syafi'i, sapertos urang Syiah negeskeun iman Abu Thalib.[8]

Ku ngandelkeun dalil-dalil teologis Syiah sareng riwayat-riwayat anu sah, sanés ngan ukur iman Abu Thalib mangrupikeun hal anu pasti, tapi anjeunna ngagaduhan darajat iman anu luhur anu ngagunakeun kahirupan sareng sadaya ayana pikeun ngabéla Nabi SAW.[9] Numutkeun Allamah Majlisi, panulis Kitab Bihar al-Anwar, Abu Thalib henteu kantos nyembah berhala, tapi anjeunna mangrupikeun salah sahiji wasi Nabi Ibrahim AS.[10]

Disebutkeun yén nganggap Abu Thalib kafir mangrupikeun masalah politik. Dumasar kana éta, diklaim yén hadis-hadis ngeunaan kafirna Abu Thalib dipalsukeun ku Abbasiyah, khususna Manshur al-Dawaniqi; sabab Abbasiyah anu mangrupikeun turunan Abbas bin Abdul Muthalib ngagaduhan konfrontasi anu jelas dina masalah-masalah politik sareng Aal Abu Thalib sareng pikeun ngaluarkeun aranjeunna tina politik, aranjeunna memalsukeun hadis-hadis sapertos kitu.[11] Sababaraha peneliti Ahlusunnah ogé percaya yén hadis-hadis ngeunaan kafirna Abu Thalib diciptakeun ku Bani Umayyah sareng dina jaman Muawiyah bin Abi Sufyan pikeun ngahinakeun Imam Ali AS.[12]

Disebutkeun yén pendekatan politik kana masalah iman atanapi kafirna Abu Thalib dugi ka sababaraha panulis biografi sahabat Ahlusunnah, sanaos nempatkeun nami sababaraha jalma kafir anu pasti (sapertos Umayyah) dina daptar sahabat,[13] tapi aranjeunna nyingkahan nyebatkeun nami Abu Thalib.[14]

Taqiyah Abu Thalib

Ulama Syiah percaya yén Abu Thalib kusabab taqiyah, henteu nembongkeun imanna.[15] Diantara dalil-dalil anu ku Sayyid Ja'far Murtadha al-Amili, sajarawan Syiah, pikeun ngabuktikeun taqiyyah Abu Thalib nyaéta wasiat Abu Thalib.[16] Dina sababaraha sumber Ahlusunnah anu naroskeun wasiat Abu Thalib, kalimah ieu ti anjeunna dinukil: "Kanabatan Nabi mangrupikeun hal anu haté nampi, tapi lisan nolak."[17]

Taqiyyah Abu Thalib ogé ngagaduhan réspon dina riwayat-riwayat Syiah; diantarana yén Nabi dina Mi'raj ningali opat cahaya anu salah sahijina nyaéta cahaya Abu Thalib sareng Allah nyatakeun alesan taqiyyahna dugi ka ngahontal darajat éta.[18]

Imam Shadiq AS ngeunaan iman Abu Thalib nyarios: «إِنَّ مَثَلَ أَبِي طَالِبٍ‏ مَثَلُ أَصْحَابِ الْكَهْفِ أَسَرُّوا الْإِيمَانَ‏ وَ أَظْهَرُوا الشِّرْكَ فَآتَاهُمُ اللَّهُ‏ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ‏.»[19] Hartina : "Abu Thalib sapertos Ashabul Kahfi; aranjeunna nyumputkeun iman sareng nembongkeun syirik sareng Allah masihan ganjaran ka aranjeunna dua kali."

Numutkeun kapercayaan urang Syiah, agama Islam anu nembé muncul peryogi dukungan sababaraha pamimpin Quraisy anu gaduh penampilan nétral sareng dina kaayaan éta upami Abu Thalib nembongkeun imanna, anjeunna bakal kaleungitan wibawa sareng hormatna di payuneun urang musyrik Quraisy sareng henteu tiasa janten salaku pupuhu kabilah, hakim sareng wasit sareng ngagunakeun kalungguhan agungna pikeun ngadukung Islam.[20] Numutkeun Sayyid Muhammad Kazhim Thabathabai, ahli hadis Syiah, henteuna nembongkeun iman Abu Thalib ku merhatikeun kalungguhan kabilah dina budaya jahili tiasa dibenerkeun; sabab dumasar kana budaya jahiliyah, kabilah penting pisan di kalangan aranjeunna sareng kusabab Abu Thalib mangrupikeun pamimpin kabilah Quraisy, anjeunna tiasa ngandelkeun kalungguhan ieu pikeun ngadukung Nabi.[21] Dumasar kana éta, upami Abu Thalib nyatakeun dirina salaku pengikut Nabi sareng jalma muslim, anjeunna bakal kaleungitan kalungguhan ieu sareng henteu tiasa janten pendukung Nabi.[22] Thabathabai, panaliti Syiah, ku ngandelkeun analisis ieu nyimpulkeun kumaha mungkin bahkan dina laporan Syiah, Abu Thalib henteu nyarios syahadatain sareng henteu ngalaksanakeun salah sahiji syiar agama sapertos salat.[23]

Dalil-dalil Anu Nyaluyuan Iman Abu Thalib

Kitab Iman Abu Thalib karya Syekh Mufid anu ditulis pikeun ngabuktikeun imanna.

Numutkeun Sayyid Ja'far Murtadha al-Amili, sajarawan Syiah, mikawanoh iman hiji jalma henteu ngan ukur dibuktikeun ku pangakuan lisan aranjeunna, tapi tiasa dipikanyaho tina sikap praktis aranjeunna, sikap Nabi SAW sareng Ahlul Bait AS, sareng béja jalma-jalma anu terang ngeunaan aranjeunna.[24] Sayyid Kazhim Thabathabai, nganggap dalil-dalil iman Abu Thalib henteu cekap pikeun masarakat tradisional Ahlusunnah sareng percaya yén dalil-dalil ieu ngan ukur mangpaat pikeun jalma-jalma ti masarakat Ahlusunnah anu dina nyanghareupan ajaran-ajaran henteu gaduh pendekatan Salafi sareng tradisional, tapi dalil-dalil ieu henteu tiasa dianggo pikeun jalma-jalma anu nganggap sadaya hadis Shahih Muslim sareng Bukhari sah sareng kredibel, sareng kapercayaan kelompok ieu henteu tiasa dirobih.[25]

Riwayat-riwayat Syiah

Iman Abu Thalib dina riwayat-riwayat Syiah dianggap salaku hal anu pasti sareng seueur hadis ti para Imam anu nunjuk kana éta; salaku conto dina hiji riwayat ti Imam Ali AS sanés ngan ukur disebatkeun kalungguhan Abu Thalib di surga tapi ogé dipasihan kalungguhan syafaat pikeun anjeunna sareng disebutkeun yén dina dinten kiamat cahayana bakal ngéléhkeun sadaya cahaya (iwal cahaya opat belas jalma anu maksum).[26] Dina hiji riwayat ti Imam Baqir AS beuratna iman Abu Thalib dina timbangan amal dianggap langkung beurat tibatan beurat iman sadaya mahluk.[27] Ogé dumasar kana riwayat-riwayat anu dinukil ti Imam Shadiq AS, Allah parantos ngaharamkeun seuneu pikeun Abu Thalib[28] sareng nempatkeun anjeunna di surga caket sareng para nabi, shiddiqin, syuhada, sareng jalma-jalma anu soleh.[29] Ogé dina hiji hadis ti Imam Ridha AS disebutkeun yén saha waé anu henteu nampi iman Abu Thalib, bakal angkat ka seuneu jahanam.[30] Allamah Amini dina Kitab al-Ghadir[31] sareng Muhammad Ridha Marwaji Najafi, dina kitab Munyah al-Raghib,[32] parantos ngumpulkeun hadis-hadis anu dinukil ti para Imam ngeunaan iman Abu Thalib.

Sikap sareng Pendekatan

Seueur sikap praktis Abu Thalib, sanés ngan ukur saksi pikeun imanna[33] tapi ogé dianggap saksi pikeun darajat imanna anu luhur.[34] Diantarana, nalika Quraisy badé maéhan Nabi, Abu Thalib ngahalangan kaputusan aranjeunna[35] sareng nalika urang musyrik nyiksa Nabi SAW, anjeunna bangkit pikeun ngabéla Nabi.[36] Anjeunna sabalikna tina urang musyrik Makkah, henteu ngahalangan jalma-jalma pikeun asup Islam; salaku conto dina sababaraha laporan disebutkeun yén anjeunna ngajak garwana Fatimah binti Asad pikeun nuturkeun Nabi,[37] atanapi nalika anjeunna ningali putrana, Ali, dina salat nuturkeun Nabi SAW, anjeunna maréntahkeun anjeunna pikeun salawasna ngiringan Nabi;[38] sabab anjeunna ngan ukur ngajak kana amal-amal hadé.[39] Ogé Abu Thalib maréntahkeun putrana anu sanés, Ja'far, pikeun salat di sisi Rasulullah SAW.[40]

Asup Islamna Fatimah binti Asad

Dina hiji riwayat anu dinukil ti Imam Sajjad AS, pikeun ngabuktikeun iman Abu Thalib dirujuk kana henteu batilna pernikahan anjeunna sareng Fatimah binti Asad, garwa Abu Thalib.[41] Ibnu Abil Hadid, ti ulama Mu'tazili Ahlusunnah, ngenalkeun Fatimah binti Asad salaku jalma kasabelas anu beriman ka Nabi SAW.[42] Ku kituna waktos asup Islamna anjeunna kacatet dina taun kahiji atanapi taun kadua bi'tsah.[43] Ieu dina kaayaan yén dumasar kana fiqh umat Islam, upami awéwé kafir asup Islam tapi salakina henteu asup Islam, akad nikahna batil sareng awéwéna misah ti lalaki éta;[44] sapertos para fuqaha Ahlusunnah nganggap hukum ieu disapukui ku sadayana.[45] Ku kituna, yén Fatimah binti Asad saatos asup Islam henteu misah ti salakina Abu Thalib, dianggap tanda yén Abu Thalib henteu kafir.[46] Sanajan kitu aya laporan sanés anu nyebutkeun yén asup Islamna anjeunna saatos wafatna salakina.[47]

Dalil-dalil Sababaraha Ahlusunnah ngeunaan Kafirna Abu Thalib

Diantara dalil-dalil ulama Ahlusunnah ngeunaan kafirna Abu Thalib nyaéta:

Hadis Dhahdhah

Artikel Utama: Hadis Dhahdhah

Kelompok Ahlusunnah anu percaya kana kafirna Abu Thalib, ngarujuk kana hadis Dhahdhah. Dumasar kana hadis ieu anu disebatkeun dina sumber-sumber kredibel Ahlusunnah (sapertos Shahih Bukhari sareng Shahih Muslim), Abu Thalib ku sabab jasana ka Nabi SAW ku syafaatna dipindahkeun ti tingkatan-tingkatan jahanam ka tempat anu dingaranan Dhahdhah sareng siksana dikurangan.[48] hadis Dhahdhah dianggap dalil anu paling penting pikeun anu nolak iman Abu Thalib.[49]

Sabalikna, panaliti Syiah nganggap hadis ieu bahkan dumasar kana dasar-dasar Ahlusunnah, hadis anu henteu kredibel;[50] sapertos eusina bertentangan sareng sababaraha ayat Al-Qur'an[51] sareng sababaraha hadis anu dinukil dina sumber-sumber Ahlusunnah[52] anu nolak sagala syafaat sareng keringanan tina jalma kafir.[53] Fakhkhar bin Ma'd Musawi dina kitab Iman Abu Thalib, naroskeun hadis-hadis ti Imam Baqir AS, Imam Shadiq AS, sareng Imam Ridha AS anu aranjeunna nyandak sikap ngalawan riwayat Dhahdhah sareng nganggap riwayat sapertos kitu hasil tina kabohongan musuh-musuh Allah.[54]

Riwayat-riwayat anu Dinukil Dina Ayat 113 Surah At-Taubah sareng Ayat 56 Surah Al-Qashash

Syaukani, ulama Ahlusunnah, ku ngarujuk kana riwayat-riwayat anu dinukil dina ayat 56 Surah Al-Qashash sareng ayat 113 Surah At-Taubah, ngenalkeun Abu Thalib salaku musyrik.[55] Dina sumber-sumber Ahlusunnah aya riwayat-riwayat anu dinukil dina ayat 56 Surah Al-Qashash anu dumasar kana éta Nabi SAW dina moments ahir hirup Abu Thalib, naros ka anjeunna pikeun nyarios syahadatain sareng asup Islam, tapi anjeunna nolak ngalakukeun éta sareng maot dina kaayaan musyrik.[56] Ogé dina riwayat-riwayat anu dinukil dina ayat 113 Surah At-Taubah, Nabi SAW dilarang pikeun istighfar pikeun Abu Thalib anu maot dina kaayaan musyrik.[57]

Sabalikna, riwayat-riwayat ieu ogé dibéréskeun ku sababaraha ulama Ahlusunnah sareng aranjeunna nganggap laporan sapertos kitu henteu leres.[58] Numutkeun Allamah Amini, sababaraha jalma anu naroskeun laporan ieu, mangrupikeun musuh-musuh Imam Ali AS sareng teu tiasa dipercaya kana ucapan jalma-jalma sapertos kitu anu diucapkeun kalayan tujuan ngahinakeun Imam Ali AS.[59] Ogé numutkeun Amini, laporan-laporan ieu bertentangan sareng riwayat-riwayat sabab turunna anu sanés anu aya dina sumber-sumber Ahlusunnah;[60] sabab dumasar kana riwayat anu dinukil ku Ibnu Hanbal sareng Tirmidzi (dua muhaddits kasohor Ahlusunnah) sareng para panaliti Sunni ogé parantos nganggap riwayat-riwayat éta kredibel, ayat ieu turun ngeunaan saurang lalaki anu istighfar pikeun ramana.[61]

Kitab-kitab Ngeunaan Iman Abu Thalib

Artikel Utama: Daptar buku-buku ngeunaan Abu Thalib
Édisi kitab al-Hujjah 'ala al-Dzahib anu diterbitkeun dina taun 1351 H.

Nulis buku ngeunaan iman Abu Thalib ti abad-abad munggaran parantos janten perhatian para ulama Syiah anu Najashi, ahli rijal abad ka-5, nyebatkeun nami sababaraha di antarana dina kitab rijalna.[62] Sanajan kitu, numutkeun Sayyid Muhammad Kazhim Thabathabai, salah sahiji panaliti Syiah dina abad ka-15, buku-buku anu ditulis ngeunaan iman Abu Thalib, ditulis tanpa merhatikeun masarakat pamiarsana anu Ahlusunnah.[63]

Karya-karya Syiah

Iman Abu Thalib, karya Syekh Mufid, teolog sareng faqih Imamiyah dina abad ka-4 sareng ka-5 H.

Karya-karya Ahlusunnah

Kitab Asna al-Mathalib fi Najat Abu Thalib karya Ahmad Zaini Dahlan ti ulama mazhab Syafi'i.
  • Asna al-Mathalib fi Najat Abu Thalib, karya Ahmad Zaini Dahlan (1816-1886 M) ti fuqaha mazhab Syafi'i sareng mufti penduduk Mekah.[69]
  • Shahwah al-Thalib fi Radd al-Syubahat 'an Abu Thalib, karya Imad Abdul Karim Sarur, ti ulama mazhab Syafi'i;[70]
  • Bughyah al-Thalib li Iman Abu Thalib, karya Muhammad bin Abdur Rasul al-Barzanji (pupus: 1103 H) ti ulama mazhab Syafi'i; buku ieu dina taun 1438 H ku penerbitan 'Atabah Husaini diterbitkeun.[71]

Catetan Handap

  1. ↑ Thabathabai, Panalungtikan anu Diperyogikeun ngeunaan Nabi Abu Thalib AS, kc. 101.
  2. ↑ Syekh Thusi, al-Tibyan, Dar Ihya' al-Turats al-'Arabi, jilid 8, kc. 164; Thabathabai, al-Mizan fi Tafsir al-Quran, jilid 9, kc. 405-406.
  3. ↑ Thabasi Najafi, Munyah al-Raghib, kc. 161.
  4. ↑ Ibnu Abil Hadid, Syarh Nahjul Balaghah, jilid 14, kc. 65-66.
  5. ↑ Marwaji Thabasi, Ngabuktikeun Iman Abu Thalib AS dina Ucapan Ulama Ahlusunnah ti Abad Kadua dugi ka Kalima Belas, kc. 119-120.
  6. ↑ Tingali: Marwaji Thabasi, Ngabuktikeun Iman Abu Thalib AS dina Ucapan Ulama Ahlusunnah ti Abad Kadua dugi ka Kalima Belas.
  7. ↑ Ibnu Abil Hadid, Syarh Nahjul Balaghah, jilid 14, kc. 66.
  8. ↑ Zaini Dahlan, Asna al-Mathalib, kc. 31.
  9. ↑ Thabathabai, Panalungtikan anu Diperyogikeun ngeunaan Nabi Abu Thalib AS, kc. 101.
  10. ↑ Majlisi, Mir'ah al-'Uqul, jilid 5, kc. 235.
  11. ↑ Qurashi, Tafsir Ahsan al-hadis, jilid 3, kc. 203; Murtadhawi, Kajian Riwayat Dhahdhah, kc. 166-171.
  12. ↑ Saqqaf, Panganteur, kc. 17.
  13. ↑ Tingali: Ibnu Hajar al-Asqalani, al-Ishabah fi Tamyiz al-Shahabah, jilid 1, kc. 384.
  14. ↑ Hidayatpanah, Kritik kana Pendekatan Para Panulis Biografi Sahabat ka Nabi Abu Thalib AS ku Ngandelkeun Ibnu Hajar sareng Kitab al-Ishabah, kc. 90-91.
  15. ↑ Amili, al-Shahih min Sirah al-Nabi al-A'zham SAW, 1426 H, jilid 4, kc. 24.
  16. ↑ Amili, al-Shahih min Sirah al-Nabi al-A'zham SAW, jilid 4, kc. 24.
  17. ↑ Ibnu al-Hijjah al-Hamawi, Tsamarat al-Awraq, Maktabah al-Jumhuriyyah al-'Arabiyyah, jilid 2, kc. 14; Diyarbakri, Tarikh al-Khamis, Dar Shadir, jilid 1, kc. 300; Halabi, al-Sirah al-Halabiyyah, jilid 1, kc. 497.
  18. ↑ Fattal Naisaburi, Rawdhah al-Wa'izin, jilid 1, kc. 81.
  19. ↑ Kulaini, al-Kafi, jilid 1, kc. 448.
  20. ↑ Ibnu Abil Hadid, Syarh Nahjul Balaghah, jilid 14, kc. 81-82.
  21. ↑ Thabathabai, Panalungtikan anu Diperyogikeun ngeunaan Abu Thalib AS, kc. 102.
  22. ↑ Thabathabai, Panalungtikan anu Diperyogikeun ngeunaan Abu Thalib AS, kc. 102.
  23. ↑ Thabathabai, Panalungtikan anu Diperyogikeun ngeunaan Abu Thalib AS, kc. 103.
  24. ↑ Amili, al-Shahih min Sirah al-Nabi al-A'zham SAW, 1426 H, jilid 4, kc. 17.
  25. ↑ Thabathabai, Panalungtikan anu Diperyogikeun ngeunaan Nabi Abu Thalib AS, kc. 102-103.
  26. ↑ Syekh Thusi, al-Amali, kc. 305.
  27. ↑ Allamah Majlisi, Bihar al-Anwar, jilid 35, kc. 156-157.
  28. ↑ Kulaini, al-Kafi, jilid 1, kc. 446.
  29. ↑ Karajaki, Kanz al-Fawa'id, jilid 1, kc. 183.
  30. ↑ Karajaki, Kanz al-Fawa'id, jilid 1, kc. 182-183.
  31. ↑ Allamah Amini, al-Ghadir, jilid 7, kc. 518-538.
  32. ↑ Tingali: Thabasi Najafi, Munyah al-Raghib, kc. 29-38.
  33. ↑ Amili, al-Shahih min Sirah al-Nabi al-A'zham SAW, jilid 4, kc. 10.
  34. ↑ Thabathabai, Panalungtikan anu Diperyogikeun ngeunaan Nabi Abu Thalib AS, kc. 101.
  35. ↑ Ibnu Hisyam, al-Sirah al-Nabawiyyah, Dar al-Ma'rifah, jilid 1, kc. 266-267.
  36. ↑ Kulaini, al-Kafi, jilid 1, kc. 449.
  37. ↑ Ibnu Abil Hadid, Syarh Nahjul Balaghah, jilid 13, kc. 272.
  38. ↑ Ibnu Hisyam, al-Sirah al-Nabawiyyah, Dar al-Ma'rifah, jilid 1, kc. 247; Ibnu Hajar al-Asqalani, al-Ishabah fi Tamyiz al-Shahabah, 1415 H, jilid 7, kc. 198.
  39. ↑ Ibnu Hisyam, al-Sirah al-Nabawiyyah, Dar al-Ma'rifah, jilid 1, kc. 247.
  40. ↑ Ibnu Atsir, Usd al-Ghabah, jilid 1, kc. 341; Ibnu Hajar al-Asqalani, al-Ishabah fi Tamyiz al-Shahabah, jilid 7, kc. 198.
  41. ↑ Allamah Majlisi, Bihar al-Anwar, jilid 35, kc. 157.
  42. ↑ Ibnu Abil Hadid, Syarh Nahjul Balaghah, jilid 1, kc. 14.
  43. ↑ Murtadhawi, Kajian Riwayat Dhahdhah, kc. 160.
  44. ↑ Sabqi, Fiqh al-Sunnah, jilid 2, kc. 239.
  45. ↑ Ibnu Mundzir, al-Isyraf 'ala Madzahib al-'Ulama, jilid 5, kc. 252.
  46. ↑ Murtadhawi, Kajian Riwayat Dhahdhah, kc. 160.
  47. ↑ Baladzari, Ansab al-Asyraf, jilid 2, kc. 35.
  48. ↑ Bukhari, Shahih al-Bukhari, jilid 5, kc. 52; jilid 8, kc. 46 sareng 116; Muslim, Shahih Muslim, Dar Ihya' al-Turats al-'Arabi, jilid 1, kc. 194-195.
  49. ↑ Fakir Maibudi, Panalungtikan dina hadis Dhahdhah tina Sudut Pandang Dua Mazhab, kc. 395.
  50. ↑ Contona tingali: Allamah Amini, al-Ghadir, jilid 8, kc. 38; Khunizi, Abu Thalib Mukmin Quraisy, kc. 378-387.
  51. ↑ Contona tingali: ayat 162 Surah Al-Baqarah; ayat 88 Surah Ali Imran; ayat 85 Surah An-Nahl.
  52. ↑ Contona tingali: Ibnu Hanbal, al-Musnad, jilid 6, kc. 483; Ibnu Hibban, al-Shahih, jilid 1, kc. 442.
  53. ↑ Allamah Amini, al-Ghadir, jilid 8, kc. 38-42.
  54. ↑ Musawi, al-Hujjah 'ala al-Dzahib, kc. 82-85.
  55. ↑ Syaukani, Fath al-Qadir, jilid 4, kc. 206.
  56. ↑ Ibnu 'Athiyyah, al-Muharrar al-Wajiz, jilid 4, kc. 292-293.
  57. ↑ Wahidi, al-Wajiz, jilid 1, kc. 483-484.
  58. ↑ Contona tingali: Zamakhsyari, al-Kasysyaf, jilid 2, kc. 315; Ibnu 'Asyur, al-Tahrir wa al-Tanwir, Lembaga al-Tarikh, jilid 10, 2140215.
  59. ↑ Allamah Amini, al-Ghadir, jilid 8, kc. 19.
  60. ↑ Allamah Amini, al-Ghadir, jilid 8, kc. 23-24.
  61. ↑ Ibnu Hanbal, al-Musnad, jilid 1, kc. 499; Tirmidzi, Sunan al-Tirmidzi, jilid 5, kc. 281.
  62. ↑ Najashi, Rijal al-Najashi, kc. 87 sareng 95 sareng 186 sareng 265.
  63. ↑ Thabathabai, Panalungtikan anu Diperyogikeun ngeunaan Nabi Abu Thalib AS, kc. 101.
  64. ↑ Bahr al-'Ulum, Panganteur, kc. 28.
  65. ↑ Ibrahim, al-Wahhabiyyah Tsuwwiq al-Qardhawi Mukaffiratan..., dina situs al-Akhbar.
  66. ↑ Majma' al-Imam al-Husain al-'Ilmi, Panganteur, kc. 5.
  67. ↑ Thabasi Najafi, Munyah al-Raghib, halaman identitas buku.
  68. ↑ al-Hasani al-Shan'ani, Irsyad al-Harib, halaman identitas buku.
  69. ↑ Zaini Dahlan, Asna al-Mathalib, halaman identitas buku.
  70. ↑ Sarur, Shahwah al-Thalib, halaman identitas buku.
  71. ↑ Barzanji, Bughyah al-Thalib, halaman identitas buku.

Daptar Pustaka

  • Al-Qur'an Karim.
  • Ibrahim, Fu'ad, «الوهابية تسوّق القرضاوي مكفراتياً: الطائفية تفغر فاهها من نجد» (al-Wahhabiyyah Tsuwwiq al-Qardhawi Mukaffiratan: al-Tha'ifiyyah Tafghar Faha minha Najd), dina situs al-Akhbar, tanggal terbit: 29 Januari 2016 M, tanggal aksés: 10 Pébruari 2026 M.
  • Ibnu Abil Hadid, Abdul Hamid bin Hibatullah, Syarh Nahjul Balaghah li Ibni Abil Hadid, Qom, Perpustakaan Umum Ayatullah Mar'asyi Najafi, 1404 H.
  • Ibnu Atsir, Ali bin Abil Karam, Usd al-Ghabah, Beirut, Dar al-Fikr, 1409 H.
  • Ibnu al-Hijjah al-Hamawi, Abu Bakar bin Ali, Tsamarat al-Awraq fi al-Muhadharat, Mesir, Maktabah al-Jumhuriyyah al-'Arabiyyah, tanpa taun.
  • Ibnu Hibban, Muhammad, al-Shahih, Beirut, Lembaga al-Risalah, 1414 H.
  • Ibnu Hajar al-Asqalani, Ahmad bin Ali, al-Ishabah fi Tamyiz al-Shahabah, Beirut, Dar al-Kutub al-'Ilmiyyah, 1415 H.
  • Ibnu Hanbal, Ahmad bin Muhammad, Musnad Ahmad bin Hanbal, Kairo, Dar al-hadis, 1416 H.
  • Ibnu 'Asyur, Muhammad bin Thahir, al-Tahrir wa al-Tanwir, Beirut, Lembaga al-Tarikh, tanpa taun.
  • Ibnu 'Athiyyah, Abdul Haq bin Ghalib, al-Muharrar al-Wajiz fi Tafsir al-Kitab al-'Aziz, Beirut, Dar al-Kutub al-'Ilmiyyah, 1422 H.
  • Ibnu Mundzir, Muhammad bin Ibrahim, al-Isyraf 'ala Madzahib al-'Ulama, UEA, Maktabah Makkah al-Tsaqafiyyah, 1425 H.
  • Ibnu Hisyam, Abdul Malik, al-Sirah al-Nabawiyyah, Beirut, Dar al-Ma'rifah, tanpa taun.
  • Al-Hasani al-Shan'ani, Hasyim bin Yahya, Irsyad al-Harib min Shihhah Iman al-Aqarib, Karbala, al-'Atabah al-Husainiyyah al-Muqaddasah, 1442 H.
  • Bahr al-'Ulum, Muhammad, Panganteur, dina kitab Iman Abu Thalib (al-Hujjah 'ala al-Dzahib ila Kufr Abu Thalib) karya Fakhkhar bin Ma'd Musawi, Qom, Dar Sayyid al-Syuhada', 1410 H.
  • Bukhari, Muhammad bin Isma'il, Shahih al-Bukhari, Beirut, Dar Thawq al-Najat, 1422 H.
  • Barzanji, Muhammad bin Rasul, Bughyah al-Thalib li Iman Abu Thalib, Karbala, al-'Atabah al-Husainiyyah al-Muqaddasah, 1438 H.
  • Baladzari, Ahmad bin Yahya, Ansab al-Asyraf, panalungtikan sareng catetan Sayyid Muhammad Baqir Mahmudi, Beirut, Lembaga al-A'lami li al-Mathbu'at, 1394 H/1974 M.
  • Tirmidzi, Muhammad bin Isa, Sunan al-Tirmidzi, Mesir, Syirkah Maktabah wa Mathba'ah Mustafa al-Babi al-Halabi, 1395 H.
  • Halabi, Ali bin Ibrahim, al-Sirah al-Halabiyyah, Beirut, Dar al-Kutub al-'Ilmiyyah, 1427 H.
  • Khunizi, Abdullah bin Ali, Abu Thalib Mukmin Quraisy, Qom, Dar al-Ghadir, 1425 H.
  • Diyarbakri, Husain bin Muhammad, Tarikh al-Khamis fi Ahwal Anfus al-Nafis, Beirut, Dar Shadir, tanpa taun.
  • Zamakhsyari, Mahmud, al-Kasysyaf 'an Ghawamidh al-Tanzil, Beirut, Dar al-Kitab al-'Arabi, 1407 H.
  • Zaini Dahlan, Ahmad, Asna al-Mathalib fi Itsbat Iman Abu Thalib, Oman, Dar al-Imam al-Nawawi, 1428 H.
  • Sabiq, Sayyid, Fiqh al-Sunnah, Beirut, Dar al-Kitab al-'Arabi, 1397 H.
  • Sarur, Imad Abdul Karim, Shahwah al-Thalib fi Radd al-Syubahat 'an Abu Thalib, tanpa tempat, tanpa penerbit, 1426 H.
  • Saqqaf, Hasan bin Ali, Panganteur, dina kitab Asna al-Mathalib fi Itsbat Iman Abu Thalib karya Ahmad Zaini Dahlan, Oman, Dar al-Imam al-Nawawi, 1428 H.
  • Syaukani, Muhammad bin Ali, Fath al-Qadir, Damaskus, Dar Ibnu Katsir, 1414 H.
  • Syekh Thusi, Muhammad bin Hasan, al-Amali, Qom, Dar al-Tsaqafah, 1414 H.
  • Syekh Thusi, Muhammad bin Hasan, al-Tibyan fi Tafsir al-Quran, Beirut, Dar Ihya' al-Turats al-'Arabi, tanpa taun.
  • Syekh Mufid, Muhammad bin Nu'man, Iman Abu Thalib, Qom, al-Mu'tamar al-'Alami li Alfiyyah al-Syekh al-Mufid, 1413 H.
  • Thabathabai, Sayyid Muhammad Kazhim, «بایسته پژوهشی در مورد حضرت ابوطالب(ع)» (Panalungtikan anu Diperyogikeun ngeunaan Nabi Abu Thalib AS), dina jurnal Muthala'at Quran wa hadis Safinah, nomer 49, usum tiis 2015 M.
  • Thabathabai, Muhammad Husain, al-Mizan fi Tafsir al-Quran, Beirut, Lembaga al-A'lami li al-Mathbu'at, 1393 H.
  • Thabasi Najafi, Muhammad Ridha, Munyah al-Raghib fi Iman Abu Thalib, Karbala, al-'Atabah al-Husainiyyah al-Muqaddasah, 1442 H.
  • Amili, Ja'far Murtadha, al-Shahih min Sirah al-Nabi al-A'zham SAW, Qom, Dar al-hadis, 1426 H.
  • Allamah Amini, Abdul Husain, al-Ghadir, Qom, Markaz al-Ghadir li al-Dirasat al-Islamiyyah, 1416 H.
  • Allamah Majlisi, Muhammad Baqir bin Muhammad Taqi, Bihar al-Anwar al-Jami'ah li Durar Akhbar al-A'immah al-Athhar, Beirut, Dar Ihya' al-Turats al-'Arabi, 1403 H.
  • Fakir Maibudi, Muhammad, «کنکاشی در حدیث ضحضاح از نگاه فریقین» (Panalungtikan dina hadis Dhahdhah tina Sudut Pandang Dua Mazhab), Pazhuheshnameh Ulum hadis Tathbiqi, nomer 14, musim semi sareng usum panas 2021 M.
  • Fattal Naisaburi, Muhammad bin Ahmad, Rawdhah al-Wa'izin wa Bashirah al-Muta'azzin, Qom, Penerbitan Radhi, 1375 HS.
  • Qurashi, Sayyid Ali Akbar, Tafsir Ahsan al-hadis, Qom, Daftar Nasyr Navid Islam, 1391 HS.
  • Karajaki, Muhammad bin Ali, Kanz al-Fawa'id, Qom, Dar al-Dzakha'ir, 1410 H.
  • Kulaini, Muhammad bin Ya'qub, al-Kafi, Tehran, Dar al-Kitab al-Islamiyyah, 1407 H.
  • Majlisi, Muhammad Baqir, Mir'ah al-'Uqul fi Syarh Akhbar Al al-Rasul, Tehran, Dar al-Kutub al-Islamiyyah, 1404 H.
  • Majma' al-Imam al-Husain al-'Ilmi, Panganteur, dina kitab Risalah fi Iman Abu Thalib karya Abdul Husain Amini, Karbala, al-'Atabah al-Husainiyyah al-Muqaddasah, 1442 H.
  • Murtadhawi, Muhammad, «بررسی روایات ضحضاح» (Kajian Riwayat Dhahdhah), dina jurnal Ulum Quran wa hadis, nomer 83, usum gugur sareng usum tiis 2009 M.
  • Marwaji Thabasi, Muhammad Ali, «اثبات ایمان ابوطالب(ع) در سخنان عالمان اهل‌سنت از سده دوم تا پانزدهم» (Ngabuktikeun Iman Abu Thalib AS dina Ucapan Ulama Ahlusunnah ti Abad Kadua dugi ka Kalima Belas), dina jurnal Danesh-ha wa Amuzesh-ha-ye Quran wa hadis, nomer 18, usum gugur 2022 M.
  • Muslim, Ibn al-Hajjaj, Shahih Muslim, Beirut, Dar Ihya' al-Turats al-'Arabi, tanpa taun.
  • Musawi, Fakhkhar bin Ma'd, al-Hujjah 'ala al-Dzahib ila Takfir Abu Thalib, Qom, Sayyid al-Syuhada', 1410 H.
  • Najashi, Ahmad bin Ali, Rijal al-Najashi, Qom, Daftar Penerbitan Islam, 1418 H.
  • Wahidi, Ali bin Ahmad, al-Wajiz fi Tafsir al-Quran al-'Aziz, Beirut, Dar al-Qalam, 1415 H.
  • Hidayatpanah, Muhammad Ridha, «نقدی بر رویکرد صحابه‌نگاران به حضرت ابوطالب(ع) با تکیه بر ابن‌حجر و کتاب الاصابة» (Kritik kana Pendekatan Para Panulis Biografi Sahabat ka Nabi Abu Thalib AS ku Ngandelkeun Ibnu Hajar sareng Kitab al-Ishabah), Muthala'at Quran wa hadis Safinah, nomer 49, usum tiis 2015 M.
Dicomot ti "https://su.wikishia.net/w/index.php?title=Kaimanan_Abu_Thalib&oldid=3522"