Lompat ke isi

Kasaksian Ngeunaan Ghadir

Nambah tutumbu
Ti wikishia

Kasaksian ngeunaan Ghadir ngarujuk kana cara ngakukeun para sahabat ngeunaan Peristiwa Ghadir ku cara nyumpah aranjeunna. Tina sudut pandang Syiah, Kasaksian-kasaksian ieu dianggap salaku salah sahiji dalil imamah sareng kabeneran khalifah langsung Imam Ali AS.

Numutkeun laporan-laporan, Imam Ali AS dina kajadian-kajadian sapertos Déwan Genep Anggota, mangsa khalifah Utsman, Peristiwa Ruhbah, sareng Perang Jamal sareng Shiffin, parantos ngalaksanakeun Kasaksian ngeunaan Peristiwa Ghadir. Jalma-jalma sanés sapertos Sayyidah Fatimah SA, Imam Hasan AS, Imam Husain AS, Umar bin Abdul Aziz al-Umawiy, sareng Ma'mun al-Abbasi ogé parantos ngutip atanapi ngalaksanakeun Kasaksian kana hadis Ghadir.

Laporan-laporan ieu dinukil dina sumber-sumber Syiah sareng Ahlusunnah, sareng dina Kitab al-Ghadir aya bagian khusus anu dikhususkeun pikeun éta. Sabalikna, Ahlusunnah nampi prinsip Peristiwa Ghadir tapi henteu nampi petunjukna kana imamah, sareng salah sahiji alesan pikeun pandangan ieu nyaéta henteuna rujukan Imam Ali AS kana Ghadir.

Kedudukan sareng Pentingna

Kasaksian ka Ghadir nyaéta nyumpah jalma-jalma ka Allah dina majelis-majelis umum pikeun ngaku Peristiwa Ghadir sareng ngabenerkeun hadis Ghadir.[1] Dina métode ieu, teu saperti ih tijaj, tibatan méré argumen langsung, sumpah dipaké pikeun ngabenerkeun kajadian atawa hadis.[2] Tina sudut pandang Syiah, Kasaksian-kasaksian salian ti ngabuktikeun kajadian Ghadir, ogé dianggap salaku dokumén pikeun kabeneran sareng khalifah langsung Imam Ali AS.[3]

Sababaraha peneliti percaya yén urang Syiah dina debat-debatna parantos ngutip Kasaksian-kasaksian anu aya hubunganana sareng Ghadir.[4] Numutkeun Allamah Amini, rujukan sareng Kasaksian kana hadis Ghadir geus lumrah di kalangan sahabat sareng tabi'in.[5] Anjeunna ngajelaskeun alesan pikeun lumrahna ieu nyaéta katampi Peristiwa Ghadir ku pihak anu satuju sareng anu teu satuju.[6] Anjeunna dina Kitab al-Ghadir ogé masihan bagian khusus pikeun Kasaksian-kasaksian sareng ih tijaj,[7] sareng ngagunakeunana pikeun ngabuktikeun tawatur hadis Ghadir.[8] Kasaksian-kasaksian ogé dinukil sacara sumebar dina sumber-sumber hadis.[9]

Kasaksian-kasaksian Imam Ali AS

Numutkeun Allamah Amini, Imam Ali AS dina sababaraha kasempetan parantos ngutip hadis Ghadir sareng nyumpah para sahabat anu hadir dina Haji Wada' di majelis-majelis umum pikeun masihan kasaksian ngeunaan Peristiwa Ghadir.[10] Sababaraha di antarana nyaéta:

Dina Déwan Genep Anggota

Artikel utama : Kasaksian Imam Ali AS dina Déwan Genep Anggota
Imam Ali AS dina Déwan Genep Anggota:

"Kuring nyumpah anjeun ku Allah, naha aya di antara anjeun anu Rasulullah SAW dina poé Ghadir Khum nyarioskeun ngeunaan anjeunna: 'Saha waé anu kuring molana, maka Ali nyaéta molana, Ya Allah, bantulah saha waé anu ngabantosan anjeunna, sareng musuhilah saha waé anu ngamusuhi anjeunna'?" Anu hadir ngawaler: "Demi Allah, henteu." Sanggeus éta, Imam ngarujuk kana Ayat Ikmal anu diturunkeun saatos pangenalan anjeunna salaku imam, sareng ieu dibenerkeun ku anu hadir.[11]

Imam Ali AS dina Déwan Genep Anggota dina ngébréhkeun kaunggulan-kaunggulanna[12] ku cara nyumpah aranjeunna kana Peristiwa Ghadir sareng pilihan anjeunna ti sisi Nabi SAW, sareng sadaya anggota déwan masihan kasaksian kana kabeneran ucapan Imam.[13]

Dina Mangsa Khalifah Utsman

Dina mangsa khalifah Utsman bin Affan, hiji debat lumangsung antara Anshar sareng Muhajirin ngeunaan kaunggulan-kaunggulan aranjeunna.[14] Saatos debat réngsé, aranjeunna ménta Imam Ali AS nyarios. Anjeunna, bari nyatakeun yén sadaya kaunggulan asalna ti Allah, ngingetkeun sababaraha kaunggulanna sareng ku nyumpah anu hadir, ménta aranjeunna pikeun ngabenerkeun latar turunna sababaraha ayat ngeunaan anjeunna. Saatos dibenerkeun ku anu hadir, Imam ngarujuk kana pengangkatan anjeunna salaku imam ti sisi Allah dina poé Ghadir.[15] Sulaim bin Qais, perawi kajadian ieu, nyebatkeun nami tilu puluh jalma anu hadir dina rapat ieu.[16]

Dina Peristiwa Ruhbah

Artikel utama : Peristiwa Ruhbah

Saatos Imam Ali AS asup ka Kufah dina taun 35 H sareng saatos timbulna karaguan ngeunaan khalifahna, anjeunna hadir dina rapat masarakat di alun-alun Ruhbah sareng nyumpah masarakat ku Allah pikeun masihan kasaksian kana kabeneran hadis Ghadir. Seueur anu hadir ngabenerkeun ucapan Imam.[17] Kajadian ieu ogé katelah istisyhad ka Ruhbah[18] atanapi Kasaksian Ruhbah[19] sareng ogé dinukil dina sumber-sumber Ahlusunnah.[20]

Dina Perang Jamal sareng Shiffin

Dina Perang Jamal, Imam Ali AS nyumpah Thalhah bin Ubaidillah naha anjeunna teu ngadéngé hadis «من کنت مولاه فهذا علی مولاه» ti Nabi? Thalhah ngabenerkeun ucapan Ali AS sareng uih deui tanpa méré pendapat[21] sareng disebutkeun anjeunna ogé mundur tina perang ngalawan Imam.[22]

Ogé dumasar kana laporan ti Sulaim bin Qais al-Hilali, Imam Ali AS dina Perang Shiffin, nyumpah tentarana kana kapamingpinanna ku ngarujuk kana hadis Ghadir.[23] Saatos éta, 12 urang sahabat sapertos Abul Haitsam bin Tayyihan, Abu Ayyub al-Anshari, Ammar bin Yasir, sareng Khuzaimah bin Tsabit, ngabenerkeun ucapanna sareng nganggap éta sami sareng ucapan Nabi SAW. Teras tujuh puluh urang sanés ogé ngabenerkeun ucapanna.[24] Laporan anu sami aya dina Kitab al-Ghaibah Nu'mani anu di jerona Imam Ali AS dina pasamoan sareng wawakil Muawiyah, ngarujuk kana Peristiwa Ghadir tanpa Kasaksian.[25]

Kasaksian-kasaksian Batur kana Hadis Ghadir

Allamah Amini dina Kitab al-Ghadir nunjuk ka 22 conto anu di jerona, salian ti Imam Ali AS, jalma-jalma sapertos Sayyidah Fatimah SA, Imam Hasan AS, Imam Husain AS sareng sababaraha khalifah sapertos Umar bin Abdul Aziz sareng Ma'mun al-Abbasi parantos ngutip atanapi ngalaksanakeun Kasaksian kana hadis Ghadir.[26] Salaku conto, dina taun 58 H, Imam Husain AS di Tanah Mina, dina rapat anu diwangun ku kira-kira 700 urang ti Bani Hasyim, Anshar, sareng ogé 200 urang ti sahabat Nabi SAW, nyumpah anu hadir pikeun ngabenerkeun hadis Ghadir, sareng aranjeunna ogé masihan kasaksian kana éta.[27]

Ogé aya laporan ngeunaan Kasaksian Imam Ali AS ngeunaan Ayat Wilayah dina pasamoan sareng Abu Bakar saatos perampasan khalifah.[28]

Pandangan Ahlusunnah

Sababaraha Ahlusunnah percaya yén Imam Ali AS henteu ngutip hadis Ghadir pikeun ngabuktikeun imamahna, sareng sakelompok leutik ogé nolak prinsip Peristiwa Ghadir.[29] Dumasar kana éta, sababaraha Kasaksian ditolak[30] atanapi sabagian di antarana dihapus.[31] Pandangan ieu biasana aya hubunganana sareng sikap aranjeunna kana sahabat sareng khalifah.[32] Dina sababaraha Kasaksian, kinerja para khalifah ogé dikritik ku Imam Ali AS.[33]

Catetan Handap

  1. ↑ Diyari Bigdeli, Analisis Pendekatan Hadis Allamah Amini ngeunaan Hadis-hadis Kasaksian dina Kitab al-Ghadir, kaca 163.
  2. ↑ Diyari Bigdeli, Analisis Pendekatan Hadis Allamah Amini ngeunaan Hadis-hadis Kasaksian dina Kitab al-Ghadir, kaca 136.
  3. ↑ Diyari Bigdeli, Analisis Pendekatan Hadis Allamah Amini ngeunaan Hadis-hadis Kasaksian dina Kitab al-Ghadir, kaca 133.
  4. ↑ Zainali, Di Tepian Kitab al-Ghadir, Tehran, kaca 6; Diyari Bigdeli, Analisis Pendekatan Hadis Allamah Amini ngeunaan Hadis-hadis Kasaksian dina Kitab al-Ghadir, kaca 135.
  5. ↑ Allamah Amini, al-Ghadir, jilid 1, kaca 327.
  6. ↑ Allamah Amini, al-Ghadir, jilid 1, kaca 327.
  7. ↑ Allamah Amini, al-Ghadir, jilid 1, kaca 328-422.
  8. ↑ Diyari Bigdeli, Analisis Pendekatan Hadis Allamah Amini ngeunaan Hadis-hadis Kasaksian dina Kitab al-Ghadir, kaca 138.
  9. ↑ Contona tingali: Hamuwi al-Syafi'i, Fara'id al-Simthain, jilid 1, kaca 31; Syusytari, Ihqaq al-Haq, jilid 6, kaca 258-233; Thabarsi, al-Ihtijaj, jilid 1, kaca 115-130.
  10. ↑ Diyari Bigdeli, Analisis Pendekatan Hadis Allamah Amini ngeunaan Hadis-hadis Kasaksian dina Kitab al-Ghadir, kaca 163.
  11. ↑ Hurr al-Amili, Itsbat al-Hudah, jilid 3, kaca 91; Thabarsi, al-Ihtijaj, jilid 1, kaca 147.
  12. ↑ Syekh Shaduq, al-Khisal, jilid 2, kaca 554-564; Syekh Thusi, al-Amali, kaca 545-554; Syusytari, Ihqaq al-Haq, jilid 5, kaca 27-30; Khawarizmi, kaca 313-315.
  13. ↑ Qadhi Nu'man, Syarh al-Akhbar, jilid 2, kaca 191; Syekh Thusi, al-Amali, kaca 546.
  14. ↑ Hamuwi al-Syafi'i, Fara'id al-Simthain, jilid 1, kaca 314-315; Thabarsi, al-Ihtijaj, jilid 1, kaca 145.
  15. ↑ Hamuwi al-Syafi'i, Fara'id al-Simthain, jilid 1, kaca 314-315; Qunduzi, Yanabi' al-Mawaddah, jilid 1, kaca 343; Thabarsi, al-Ihtijaj, jilid 1, kaca 145; Syusytari, Ihqaq al-Haq, jilid 5, kaca 33; Bahraini, 'Awalam al-'Ulum, kaca 232-233.
  16. ↑ Hamuwi al-Syafi'i, Fara'id al-Simthain, jilid 1, kaca 314-315; Qunduzi, Yanabi' al-Mawaddah, jilid 1, kaca 343; Thabarsi, al-Ihtijaj, jilid 1, kaca 145; Syusytari, Ihqaq al-Haq, jilid 5, kaca 33; Bahraini, 'Awalam al-'Ulum, kaca 232-233.
  17. ↑ Syusytari, Ihqaq al-Haq, jilid 6, kaca 323; Ibnu Atsir, Usd al-Ghabah, jilid 3, kaca 366; Ibnu Hajar al-Asqalani, al-Ishabah, jilid 4, kaca 276-277; Ibnu Katsir, al-Bidayah wa al-Nihayah, jilid 5, kaca 210; Ibnu 'Asakir, Tarikh Dimasyq, jilid 42, kaca 209.
  18. ↑ Muzhaffar, Dala'il al-Shidq, jilid 6, kaca 390.
  19. ↑ Allamah Amini, al-Ghadir, jilid 1, kaca 106.
  20. ↑ Tingali: Allamah Amini, al-Ghadir, jilid 1, kaca 339-378.
  21. ↑ Syusytari, Ihqaq al-Haq, jilid 21, kaca 106; Khawarizmi, al-Manaqib, kaca 182.
  22. ↑ Mas'udi, Muruj al-Dzahab, jilid 2, kaca 364.
  23. ↑ Sulaim bin Qais al-Hilali, Kitab Sulaim bin Qais al-Hilali, kaca 757-758; Bahraini, 'Awalam al-'Ulum, kaca 261.
  24. ↑ Sulaim bin Qais al-Hilali, Kitab Sulaim bin Qais al-Hilali, kaca 757-758.
  25. ↑ Nu'mani, al-Ghaibah, kaca 69-73.
  26. ↑ Allamah Amini, al-Ghadir, jilid 1, kaca 327-422.
  27. ↑ Allamah Amini, al-Ghadir, jilid 1, kaca 399; Qurasyi, Hayat al-Imam al-Husain AS, jilid 1, kaca 201-202.
  28. ↑ Thabarsi, al-Ihtijaj, jilid 1, kaca 161.
  29. ↑ Jamali, Nashiri, Istisyhad Amir al-Mu'minin kana hadis Ghadir dina Musnad Ahmad bin Hanbal, kaca 206.
  30. ↑ Contona tingali: Dzahabi, Mizan al-I'tidal, jilid 1, kaca 422.
  31. ↑ Ibnu Hajar al-Asqalani, Lisan al-Mizan, jilid 2, kaca 157; Ibnu 'Asakir, Tarikh Dimasyq, jilid 42, kaca 431.
  32. ↑ Hadis Kasaksian Yawm al-Syura, Majma' al-'Alami li al-Syiah al-Syinasiah.
  33. ↑ Contona tingali: Khawarizmi, al-Manaqib, kaca 313; Dzahabi, Mizan al-I'tidal, jilid 1, kaca 422; Ibnu Hajar al-Asqalani, Lisan al-Mizan, jilid 2, kaca 157; Syekh Shaduq, al-Khisal, jilid 2, kaca 554.

Daptar Pustaka

  • Ibnu Atsir, Ali bin Muhammad, Usd al-Ghabah fi Ma'rifat al-Shahabah, Beirut, Dar al-Fikr, 1409 H.
  • Ibnu Hajar al-Asqalani, Ahmad bin Ali, al-Ishabah fi Tamyiz al-Shahabah, panalungtikan 'Adil Ahmad Abdul Maujud sareng Ali Muhammad Mu'awwadh, Beirut, Dar al-Kutub al-'Ilmiyyah, 1415 H.
  • Ibnu Hajar al-Asqalani, Ahmad bin Ali, Lisan al-Mizan, Beirut, Yayasan al-A'lami li al-Mathbu'at, 1390 H.
  • Ibnu 'Asakir, Ali bin Hasan, Tarikh Madinat Dimasyq wa Dzikr Fadhliha wa Tasmiyyah man Hallaha min al-Amatsil aw Ijtaza bi Nawahiha min Waridiha wa Ahlaha, Beirut, Dar al-Fikr, 1415 H.
  • Ibnu Katsir al-Dimasyqi, Isma'il bin Umar, al-Bidayah wa al-Nihayah, Beirut, Dar al-Fikr, 1407 H.
  • Bahraini, Abdullah, 'Awalam al-'Ulum (al-Imam Ali as), Qom, Yayasan al-Imam al-Mahdi AS, cetakan ka-2, 1382 HS.
  • Jamali, Husain sareng Muhammad Husain Nashiri, Istisyhad Amir al-Mu'minin kana hadis Ghadir dina Musnad Ahmad bin Hanbal, Imamah Pazhuhi, jilid 11, nomer 2 - serial 30, Nopémber 2021 M.
  • «حدیث مناشده یوم الشوری» (Hadis Kasaksian Poe Asyura), Majma' al-'Alami li al-Syiah al-Syinasiah. tanggal terbit: 14 Oktober 2021 M, tanggal aksés: 10 Méi 2025 M.
  • Hurr al-Amili, Muhammad bin Hasan, Itsbat al-Hudah bi al-Nushush wa al-Mu'jizat, Beirut, A'lami, 1425 H.
  • Hamuwi al-Syafi'i, Ibrahim bin Sa'd al-Din, Fara'id al-Simthain, Beirut, Yayasan al-Mahmud, 1400 H.
  • Khawarizmi, Muwaffaq bin Ahmad, al-Manaqib, Qom, Jami'ah Mudarrisin, 1400 H.
  • Diyari Bigdeli, Muhammad Taqi sareng anu sanésna, Analisis Pendekatan Hadis Allamah Amini ngeunaan Hadis-hadis Kasaksian dina Kitab al-Ghadir, Safinah, taun ka-18, nomer 70, musim semi 2021 HS.
  • Dzahabi, Muhammad bin Ahmad, Mizan al-I'tidal fi Naqd al-Rijal, Beirut, Dar al-Ma'rifah li al-Thiba'ah wa al-Nasyr, 1382 H.
  • Zainali, Gholam Husain, Di Tepian Kitab al-Ghadir fi al-Kitab wa al-Sunnah wa al-Adab, Tehran, pangarang, tanpa taun.
  • Sulaim bin Qais al-Hilali, Kitab Sulaim bin Qais al-Hilali, Qom, Hadi, 1405 H.
  • Syusytari, Qadhi Nurullah, Ihqaq al-Haq wa Izhaq al-Bathil, Qom, Maktabah Ayatullah al-Mar'asyi al-Najafi, 1409 H.
  • Syekh Shaduq, Muhammad bin Ali, al-Khisal, panalungtikan Ali Akbar Ghaffari, Qom, Jami'ah Mudarrisin, 1362 HS.
  • Syekh Thusi, Muhammad bin Hasan, al-Amali, Qom, Dar al-Tsaqafah, 1414 H.
  • Thabarsi, Ahmad bin Ali, al-Ihtijaj 'ala Ahl al-Lijaj, Mashhad, Murtadha, 1403 H.
  • Allamah Amini, Abdul Husain, al-Ghadir fi al-Kitab wa al-Sunnah wa al-Adab, Qom, Markaz al-Ghadir li al-Dirasat al-Islamiyyah, 1416 H.
  • Qadhi Nu'man, Nu'man bin Muhammad, Syarh al-Akhbar fi Fadhail al-A'immah al-Athhar AS, Qom, Jami'ah Mudarrisin, 1409 H.
  • Qurasyi, Baqir Syarif, Hayat al-Imam al-Husain AS, Qom, Madrasah 'Ilmiyyah Irawani, 1413 H.
  • Qunduzi, Sulaiman bin Ibrahim, Yanabi' al-Mawaddah, Qom, Uswah, cetakan ka-2, 1422 H.
  • Muzhaffar, Muhammad Hasan, Dala'il al-Shidq li Nahj al-Haq, Qom, Yayasan Alul Bait, 1422 H.
  • Mas'udi, Ali bin Husain, Muruj al-Dzahab wa Ma'adin al-Jawhar, Qom, Dar al-Hijrah, 1409 H.
  • Nu'mani, Muhammad bin Ibrahim, al-Ghaibah, Tehran, Nasyr Shaduq, 1397 H.
Dicomot ti "https://su.wikishia.net/w/index.php?title=Kasaksian_Ngeunaan_Ghadir&oldid=3450"