Lompat ke isi

Perang Badar

Nambah tutumbu
Ti wikishia

Perang Badar, mangrupikeun perang anu munggaran Nabi SAW ngalawan urang musyrik Quraisy anu lumangsung dina 17 Ramadan taun 2 Hijriyah di wewengkon Badar. Nabi SAW sareng 313 jalma angkat kalayan tujuan ngarebut harta kafilah dagang Quraisy sareng Quraisy sumping kalayan pasukan sakitar 900 dugi ka 1000 jalma pikeun perang. Sanaos jumlahna langkung sakedik, umat Islam meunang ku berkah iman, organisasi sareng bantuan ghaib. Dina perang ieu, 14 umat Islam syahid sareng langkung ti 70 urang musyrik tiwas. Harta rampasan perang kalebet 150 onta sareng 10 kuda anu dibagi di kalangan umat Islam. Ogé, 74 tawanan dicandak anu sabagian dibébaskeun ku mayar tebusan, ngajar maca-tulis atanapi kusabab kamiskinan.

Saatos perang, Nabi SAW ngalungkeun jalma-jalma musyrik anu tiwas kana hiji sumur sareng nyarios sareng aranjeunna. Kajadian ieu diangkat salaku bukti sama' mauta (kadanguan jalma maot saatos maot) dina Islam.

Pentingna

Perang Badar mangrupikeun salah sahiji perang anu paling penting sareng paling nangtukeun dina sajarah Islam anu lumangsung dina 17 Ramadan sareng numutkeun hiji riwayat 19 Ramadan taun kadua hijrah, dipingpin ku Nabi Islam SAW di wewengkon Badar.[1] Dina perang ieu, umat Islam, sanaos jumlahna langkung sakedik, meunang ngalawan Quraisy. Kameunangan ieu nyababkeun kakuatan sareng kapercayaan diri umat Islam sareng netepkeun wilayah Islam.[2] Para mufassir nganggap sababaraha ayat Al-Qur'an, sapertos ayat 123 Surah Ali Imran sareng ayat 17 sareng 41 Surah Al-Anfal aya hubunganana sareng perang ieu.[3] Numutkeun Makarim Syirazi, dina Al-Qur'an, Perang Badar disebatkeun kalayan judul Yawm al-Furqan (dinten misahkeun anu leres tina anu salah).[4]

Dumasar kana riwayat-riwayat, tilu rébu malaikat sumping pikeun ngabantosan umat Islam.[5] Pamilon dina perang ieu, anu kasohor ku Badriyyun,[6] ngagaduhan kalungguhan khusus di kalangan umat Islam sareng ayana atanapi kasaksian aranjeunna dina kajadian-kajadian salajengna, dianggap kaistimewaan khusus.[7]

Alesan Perang

Dumasar kana laporan kitab Furugh-e Abadiyat, dina tanggal lima belas Jumadil Awwal taun kadua Hijrah, Nabi SAW terang ngeunaan pergerakan kafilah dagang Quraisy anu dipingpin ku Abu Sufyan ti Makkah ka Syam sareng ngudag éta dugi ka wewengkon Dzat al-'Asyirah; tapi henteu ngahontal kafilah éta.[8] Numutkeun Ayatullah Subhani, kusabab Quraisy parantos ngarebut harta umat Islam anu hijrah, Nabi SAW maréntahkeun pikeun kaluar ti Madinah pikeun ngarebut harta Quraisy.[9] Sababaraha sejarawan naroskeun yén Nabi SAW mimitina ngirim Thalhah bin Ubaidillah sareng Sa'id bin Zaid pikeun kéngingkeun inpormasi ngeunaan rute, jumlah penjaga sareng jinis barang kafilah.[10] Nilai barang-barang diperkirakeun sakitar lima puluh rébu dinar anu diangkut ku sarébu onta.[11] Numutkeun Waqidi ti sejarawan abad ka-2 sareng ka-3 H, ampir sadaya urang Makkah investasi dina kafilah ieu.[12]

Usaha Abu Sufyan pikeun Nyalametkeun Kafilah Quraisy

Numutkeun Subhani, saatos Nabi SAW netep di wewengkon Dafran, Abu Sufyan terang ngeunaan rencana tentara Islam sareng ngirim Dhamdham bin Amr ka Makkah pikeun ngagerakkeun Quraisy pikeun nyalametkeun kafilah.[13] Numutkeun Muhammad Ibrahim Ayati ampir sadaya pemberani Quraisy, iwal Abu Lahab, siap pikeun perang.[14] Abu Lahab nyéwa saurang jalma anu namina 'Ashim bin Hisyam kalayan opat rébu dirham pikeun ilubiung dina perang ngagantikeun anjeunna.[15] Dumasar kana laporan Tarikh Thabari (karya: 303), jumlah pasukan Quraisy antara 900 dugi ka 1000 jalma.[16]

Netepkeun Panerus

Numutkeun riwayat sababaraha sejarawan, Nabi SAW nalika kaluar ti Madinah pikeun perang, netepkeun Abdullah bin Ummi Maktum salaku panerusna dina ngadegkeun salat sareng Abu Lubabah salaku panerus dina urusan pulitik.[17] Ogé anjeunna ngajantenkeun 'Ashim bin 'Adi tanggung jawab wewengkon Quba sareng bagian luhur Madinah.[18] Nabi SAW kaluar ti Madinah sareng sakitar 305[19] atanapi 313 jalma.[20] Disebutkeun yén dina perjalanan, anjeunna lirén di wewengkon Buq' sareng ngabalikeun jalma-jalma ngora anu sumping pikeun perang ka Madinah.[21] Nabi dina perjalanan ieu, ngutuk urang kafir Quraisy kalebet Abu Jahal.[22] Ogé, dua jalma anu namina Khubayb bin Yasaf sareng Qais bin Muharrits anu ngan ukur gabung ka tentara Nabi pikeun kéngingkeun ghanimah sareng tanpa iman ka Islam, dilarang ilubiung dina perang.[23]

Ngawangun Déwan Militér

Numutkeun Rasul Ja'farian, dina Perang Badar, kalolobaan sahabat Nabi SAW ti Anshar anu parantos ngadamel perjanjian pertahanan sareng anjeunna di Madinah; tapi perjanjian ieu henteu kalebet perang di luar Madinah. Ku sabab kitu, Nabi SAW kapaksa ngawangun déwan militér pikeun narik pendapat umum, khususna Anshar sareng ngabéréskeun masalah.[24] Ibnu Sa'ad, sejarawan abad ka-2 sareng ka-3 H nyerat sababaraha sahabat sapertos Miqdad langkung milih neraskeun perjalanan sareng ngudag kafilah sareng perang ngalawan musuh sareng Sa'ad bin Mu'adz salaku wawakil Anshar, nganggap taat mutlak ka Nabi SAW sareng ngorbankeun nyawa di jalanna salaku kawajibanna.[25] Nabi SAW saatos ngadangu ucapan Sa'ad, langsung maréntahkeun pikeun angkat.[26]

Ogé dumasar kana hiji riwayat anu dinukil ku Syekh Hurr al-Amili, Nabi SAW ngaramalkeun yén tentara Islam bakal nyanghareupan kafilah Quraisy atanapi pasukan bantuan aranjeunna sareng ogé netepkeun tempat tiwasna musuh-musuh.[27] Numutkeun usulan Hubab bin Mundzir, tentara Islam milih sumur anu paling caket sareng musuh pikeun perang.[28]

Cara Meunangkeun Émbaran

Dina Perang Badar, Nabi SAW ku sababaraha cara, diantarana naroskeun sacara rahasia (tanpa nami) ka Sufyan Dhamri,[29] ngumpulkeun émbaran ti jalma-jalma anu sumping ka sumur Badar pikeun nyandak cai[30] sareng ogé interogasi tawanan Quraisy,[31] nampi béja ngeunaan tentara musuh sareng ku nganalisis ayana para pamimpin Quraisy nyarios: "Makkah parantos ngalungkeun ati-ati na ka anjeun."[32]

Kaburna Kafilah Dagang sareng Nepi ka Tentara Musuh di Badar

Dina Perang Badar, Abu Sufyan ku terang ngeunaan posisi umat Islam, ngarobih rutena sareng balik deui ka Makkah sareng nyauran urang Quraisy pikeun balik.[33] Sanaos sababaraha balik,[34] tapi Abu Jahal keukeuh kana perang sareng tentara Quraisy netep di Badar.[35] Numutkeun laporan Waqidi, Quraisy sanaos jumlahna langkung seueur, mendakan umat Islam ngahiji sareng tekad.[36] Numutkeun riwayat Allamah Majlisi, Nabi SAW ogé nalika ningali tentara musuh, nyuhunkeun pitulung ka Allah.[37]

Susunan Tentara sareng Milih Slogan

Peta susunan dua tentara dina Perang Badar

Nabi SAW dina Perang Badar nyusun barisan umat Islam ku cara anu panonpoé aya di tukangeun aranjeunna sareng urang musyrik nyanghareupan panonpoé.[38] Anjeunna masihan panji-panji anu béda-béda ka para pamimpin suku: panji utama pikeun dirina, panji Muhajirin ka Mush'ab bin Umair, panji Khazraj ka Hubab bin Mundzir sareng panji Aus ka Sa'ad bin Mu'adz.[39] Pikeun unggal kelompok ogé anjeunna netepkeun slogan.[40] Pikeun ngabédakeun pasukanana ti anu sanés di médan perang ogé anjeunna maréntahkeun yén unggal jalma ngagaduhan tanda anu béda.[41]

Kulaini numutkeun Imam Shadiq AS nyebatkeun slogan umat Islam dina Perang Badar nyaéta «یا نَصْرَاللَّهِ اِقْتَرِبْ اِقْتَرِبْ» (Éta kameunangan Allah, caket, caket).[42] Ogé diriwayatkeun yén slogan Rasulullah SAW dina Perang Badar nyaéta «یا مَنْصُورُ اَمِتْ» (Éta anu meunang, paéhan).[43] Numutkeun Ibnu Hisyam sajarawan abad ka-3, slogan para sahabat Rasulullah SAW dina perang ieu nyaéta "Ahad Ahad" (Hiji, Hiji).[44]

Khutbah Nabi SAW

Nabi SAW dina ambang Perang Badar, ku nyarioskeun khutbah, ngadorong para sahabatna pikeun jihad sareng ngabéjaan ganjaran Ilahi.[45] Ogé maréntahkeun pikeun masihan kekebalan ka sababaraha jalma, diantarana Abul Bukhtari, Abbas sareng Bani Hasyim anu sanés;[46] sabab Abul Bukhtari di Makkah ngabela umat Islam sareng kalolobaan Bani Hasyim ogé kapaksa kaluar ti Makkah sareng hoyong Islam.[47] Ogé pikeun nguatkeun motivasi para pejuang, anjeunna nyebatkeun jangji ganjaran pikeun maéhan atanapi nangkep musuh.[48]

Perang Individu

Dina ambang Perang Badar, Nabi SAW ku ngirim pesen anu damai ka Quraisy, ngahindarkeun konflik.[49] Sababaraha sapertos Hakim bin Hizam hoyong balik; tapi Abu Jahal ku ngagedekeun émosi suku sareng ngirim Amir Hadhrami kana perang individu, nyababkeun perang dimimitian.[50] Dumasar kana tradisi perang Arab, perang dimimitian ku perang individu anu di jerona tilu pamimpin Quraisy (Utbah, Syaibah sareng Walid) sumping ka médan sareng naroskeun lawan.[51] Nabi SAW mimitina ngirim tilu nonoman ti Anshar pikeun ngalawan aranjeunna; tapi urang Quraisy nolak perang sareng aranjeunna kusabab henteu sasaruaan.[52] Nabi, ngirim Imam Ali AS, Hamzah bin Abdul Muthalib sareng Ubaidah ka médan.[53] Dina perang ieu, Hamzah maéhan Syaibah, Imam Ali AS ngarebut Walid sareng Ubaidah kalayan bantosan dua ieu, ngéléhkeun Utbah.[54] Subhani panaliti sajarah Syiah, ku ngarujuk kana surat 64 Nahjul Balaghah percaya yén lawan perang Hamzah nyaéta Syaibah sareng lawan Ubaidah nyaéta Utbah anu Hamzah sareng Imam Ali AS saatos maéhan lawan-lawanna, angkat ka Utbah sareng maéhan anjeunna ku pedang.[55]

Gambar Perang Badar tina kitab Siyar al-Nabi anu dina abad ka-11 H ku paréntah Sultan Murad III, panguasa Utsmaniyah sareng ku Sayyid Sulaiman Kasim Pasha disiapkeun.

Serangan Umum

Ku tiwasna para pamimpin Quraisy dina perang individu, perang umum dimimitian.[56] Numutkeun laporan sababaraha sajarawan, sanaos kémah komando aya di tempat anu luhur,[57]tapi Nabi sumping di garis hareup sareng para sahabatna dina rurusuhan perang ngungsi ka anjeunna.[58] Sababaraha sajarawan Muslim nyerat yén saatos pegatna pedang Salamah bin Aslam, Nabi SAW masihan iteukna ka anjeunna sareng iteukna robah jadi pedang.[59]

Nabi SAW ngalungkeun sakeupeul taneuh ka arah urang musyrik sareng ku do'ana, Allah nyababkeun kasieun dina haté musuh sareng ngajantenkeun aranjeunna kabur.[60] Kameunangan ieu kirang ti satengah dinten[61] sareng numutkeun laporan para sajarawan mangrupikeun hasil kawani sareng kateguhan umat Islam, do'a Nabi SAW[62] sareng bantuan-bantuan ghaib[63].

Kajadian Saatos Perang

Numutkeun sababaraha sajarawan, saatos elehna urang musyrik dina Perang Badar, sababaraha umat Islam sapertos Sa'ad bin Mu'adz, nangtung di gigireun Nabi SAW pikeun ngajagaan anjeunna. Kelompok anu sanés kumpul pikeun ngumpulkeun ghanimah sareng kelompok anu sanésna ngiringan musuh sareng nangkep aranjeunna.[64] Imam Ali AS nyandak baju beusi, helm sareng tameng Walid bin Utbah pikeun dirina, Hamzah nyandak senjata Utbah sareng Ubaidah bin Harits nyandak baju beusi Syaibah.[65]

Ngabagi Ghanimah

Dumasar kana laporan-laporan sajarah, Nabi SAW saatos Perang Badar, mimitina mayar bagian anu parantos ditangtukeun sateuacanna ka individu-individu sareng sésana ghanimah anu kalebet langkung ti 150 onta, 10 kuda sareng sababaraha kulit, lawon sareng alat perang,[66] dikumpulkeun dina pangawasan Abdullah bin Ka'b atanapi Khabbab bin Arat.[67] Dina waktos ieu muncul bédana pendapat ngeunaan pembagian antara para pejuang sareng pendukung[68] anu numutkeun laporan para sajarawan, ku turunna sababaraha ayat Al-Qur'an, bédana ieu direngsekeun.[69]

Pembagian ahir dilaksanakeun ku metode ngundi[70] anu di jerona, pikeun anu nunggang kuda dipasihkeun dua bagian atanapi dua bagian pikeun kuda sareng hiji bagian pikeun anu nunggang.[71] Nabi SAW milih pedang Dzulfiqar salaku bagian komando[72] sareng pikeun kasus-kasus khusus sapertos anu henteu hadir kalayan alesan anu sah,[73] kulawarga syuhada[74] sareng sababaraha budak anu ilubiung dina perang,[75] anjeunna netepkeun bagian-bagian. Ogé dina perang ieu, onta Abu Jahal dugi ka Nabi SAW salaku bagian tina ghanimah[76] sareng khumus henteu dicandak.[77]

Salah sahiji kajadian anu aya hubunganana sareng perang ieu, carita nyandak lawon beureum tina ghanimah, tanpa idin anu nyababkeun turunna ayat 161 Surah Ali Imran sareng ngabébaskeun Nabi SAW tina sagala tuduhan anu henteu leres.[78]

Larangan Maéhan Tawanan sareng Tebusan Ti Aranjeunna

Dina dinten Badar Syaqran budak Nabi ditugaskeun pikeun ngajagaan tawanan.[79] Nabi SAW ngalarang maéhan tawanan[80] sareng mutslah aranjeunna.[81] Sanaos kitu diriwayatkeun yén anjeunna maréntahkeun pembunuhan Nadhr bin Harits sareng Uqbah bin Abi Mu'aith.[82] Numutkeun Ja'far Subhani panaliti sajarah Islam, dua ieu kusabab aranjeunna perancang rencana anti-Islam, mungkin saatos dibébaskeun, aranjeunna bakal ngalakukeun tindakan deui ngalawan Nabi SAW.[83]

Numutkeun riwayat Allamah Majlisi, dina Perang Badar, Jibril nyarankeun ka Nabi SAW yén aranjeunna maéhan tawanan atanapi nyandak tebusan, Nabi SAW saatos konsultasi sareng paménta para sahabat, nampi tebusan aranjeunna.[84] Nabi SAW ngabagi tawanan ku undian di kalangan para sahabat,[85] sareng negeskeun kalakuan anu saé ka aranjeunna.[86] Anshar masihan roti ka tawanan sareng nyalira tuang kurma. Ogé aranjeunna nunggangkeun aranjeunna, sedengkeun aranjeunna nyalira leumpang.[87]

Numutkeun Muhammad Hadi Yusufi Gharawi panaliti sajarah Islam, jumlah tebusan tawanan antara sarébu dugi ka opat rébu dirham.[88] Kelompok anu henteu gaduh harta ogé dibébaskeun ku Nabi SAW tanpa tebusan.[89] Numutkeun laporan Ibnu Sa'ad, sajarawan abad ka-3 H, tawanan anu henteu gaduh harta, tapi melek, tiasa dibébaskeun ku ngajar élmu ka sapuluh jalma.[90] Nabi SAW nukeurkeun Amr bin Abi Sufyan sareng Sa'ad bin Nu'man anu kusabab haji, ditawan ku Quraisy.[91]

Dikabulkeun Do'a sareng Mukjizat Nabi SAW

Numutkeun Ibnu Sa'ad, Nabi SAW nalika angkat, ngado'a pikeun anu leumpang, anu taranjang, anu kalaparan sareng anu peryogi. Pangaruh do'a ieu nyaéta nalika balik ti perang, sadaya umat Islam nunggang sato, anu taranjang ngagem baju, anu kalaparan seueur tuang sareng anu miskin ti tebusan tawanan ngahontal kabeungharan.[92] Ogé diriwayatkeun yén nalika angkat ka Badar, onta salah sahiji tentara henteu tiasa leumpang. Nabi SAW nyiramkeun cai wudhuna kana awak onta éta sareng onta éta leumpang.[93]

Jumlah Syuhada Muslim sareng Anu Tiwas Quraisy

Papan ngaran syuhada Badar anu dipasang di tempat dikuburna di tanah Badar.

Dina Perang Badar, 14 jalma ti umat Islam syahid anu kalebet 6 muhajir sareng 8 anshari.[94] Ogé, 70 jalma atanapi langkung, ti urang musyrik tiwas sareng 74 jalma ditawan. Dina riwayat anu sanés, jumlah tawanan 70 atanapi 49 jalma disebatkeun.[95] Numutkeun Ibnu Sa'ad dina Thabaqat, ti para pamimpin Quraisy, Syaibah, Utbah, Walid bin Utbah, Abu Jahal, Naufal bin Khuwailid, Ash bin Sa'id, Abul Bukhtari, Handhalah bin Abi Sufyan, Umayyah bin Khalaf sareng Munabbih bin Hajjaj kalebet anu tiwas dina Perang Badar.[96] Sayyid Ja'far Murtadha al-Amili panaliti sajarah Syiah (pupus: 1441 H) ku ngarujuk kana sababaraha sumber nyerat yén kalolobaan anu tiwas dina Perang Badar dilakukeun ku Imam Ali AS.[97]

Salat sareng Ngubur Syuhada

Waqidi sajarawan nyerat yén Nabi SAW ngalaksanakeun salat pikeun syuhada Badar sareng ngubur aranjeunna di Badar.[98] Sababaraha anu tatu kusabab parahna tatu dina perjalanan balik ka Madinah maot anu dikubur di tempat éta.[99] Sababaraha anu sanésna ogé tatu di Badar sareng di Madinah maot sareng dikubur.[100] Nabi SAW ngalaksanakeun salat Ashar di Badar sareng sateuacan surupna panonpoé, kaluar ti gurun Badar sareng nuju ka Madinah dugi ka dugi ka wewengkon Utsail[101] numutkeun riwayat anu sanés, anjeunna ngalaksanakeun salat Ashar di Utsail.[102]

Nabi Nyarios sareng Anu Tiwas Musyrik di Badar

Artikel Utama: Ashab Qalib

Saatos Perang Badar, ku paréntah Nabi SAW, jalma-jalma musyrik anu tiwas dialungkeun kana hiji sumur[103] sareng ku sabab kitu kasohor ku Ashab Qalib (Ashab Sumur). Nabi ku nyarios ka jalma-jalma anu tiwas, nyalahkeun aranjeunna kusabab nampik kanabatan Ilahi sareng ngusir Nabi ti Makkah.[104] Ogé dina ngajawab Umar bin Khattab anu nyebat jalma-jalma ieu jalma-jalma maot anu pireu, anjeunna nyebatkeun aranjeunna sanggup ngadangu anu ngan ukur henteu gaduh kakuatan pikeun ngajawab.[105] Kajadian ieu dianggap bukti pikeun ngabuktikeun sama' mauta (kadanguan manusa saatos maot) sareng kamungkinan ngadegkeun hubungan sareng arwah.[106]

Catetan Handap

  1. ↑ Allamah Majlisi, Hayat al-Qulub, jilid 4, kaca 894.
  2. ↑ Ahmadi, Analisis sareng Kajian Alesan sareng Akibat Perang Badar (ku Tekanan kana Géografi Sajarah Perang Badar), kaca 123.
  3. ↑ Thabathabai, al-Mizan, jilid 9, kaca 38; Makarim Syirazi, Tafsir Nemuneh, jilid 7, kaca 171; Thayyib, Athyab al-Bayan fi Tafsir al-Quran, jilid 3, kaca 335.
  4. ↑ Makarim Syirazi, Tafsir Nemuneh, jilid 7, kaca 173.
  5. ↑ Qurashi Banabi, Tafsir Ahsan al-Hadis, jilid 2, kaca 180.
  6. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 472.
  7. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 472.
  8. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 472.
  9. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 473.
  10. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 472.
  11. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 473.
  12. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 27.
  13. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 473.
  14. ↑ Ayati, Sajarah Nabi Islam, kaca 255.
  15. ↑ Ayati, Sajarah Nabi Islam, kaca 255.
  16. ↑ Thabari, Tarikh al-Umam wa al-Muluk, jilid 2, kaca 437.
  17. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 473.
  18. ↑ Maqrizi, Imta' al-Asma', jilid 9, kaca 227.
  19. ↑ Thabari, Tarikh al-Umam wa al-Muluk, jilid 2, kaca 478.
  20. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 473.
  21. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 21 sareng 23.
  22. ↑ Allamah Majlisi, Bihar al-Anwar, jilid 19, kaca 332.
  23. ↑ Ja'farian, Sirah Rasulullah SAW, kaca 476.
  24. ↑ Ja'farian, Sirah Rasulullah SAW, kaca 477.
  25. ↑ Ibnu Sa'ad, al-Thabaqat al-Kubra, jilid 2, kaca 10.
  26. ↑ Ibnu Sa'ad, al-Thabaqat al-Kubra, jilid 2, kaca 10.
  27. ↑ Hurr al-Amili, Itsbat al-Hudah bi al-Nushush wa al-Mu'jizat, jilid 1, kaca 426.
  28. ↑ Ibnu Hisyam, al-Sirah al-Nabawiyyah, Beirut, jilid 1, kaca 620.
  29. ↑ Maqrizi, Imta' al-Asma', jilid 1, kaca 96.
  30. ↑ Dzahabi, Tarikh al-Islam, jilid 2, kaca 52.
  31. ↑ Thabari, Tarikh al-Umam wa al-Muluk, jilid 2, kaca 436.
  32. ↑ Shalihi Dimasyqi, Subul al-Huda wa al-Rasyad fi Sirah Khair al-'Ibad, jilid 4, kaca 28.
  33. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 483.
  34. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 485.
  35. ↑ Masyath, Inarah al-Duji, kaca 124.
  36. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 62
  37. ↑ Allamah Majlisi, Bihar al-Anwar, jilid 19, kaca 334.
  38. ↑ Shalihi Dimasyqi, Subul al-Huda wa al-Rasyad, jilid 4, kaca 33.
  39. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 58.
  40. ↑ Majlisi, Muhammad Baqir, Bihar al-Anwar, jilid 19, kaca 335.
  41. ↑ Waqidi, Muhammad bin Umar, al-Maghazi, jilid 1, kaca 76.
  42. ↑ Kulaini, al-Kafi, jilid 5, kaca 47.
  43. ↑ Amin 'Amili, A'yan al-Syiah, jilid 1, kaca 247.
  44. ↑ Ibnu Hisyam, al-Sirah al-Nabawiyyah, Beirut, jilid 1, kaca 634.
  45. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 58.
  46. ↑ Kulaini, al-Kafi, jilid 8, kaca 202.
  47. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 495.
  48. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 98.
  49. ↑ Majlisi, Muhammad Baqir, Bihar al-Anwar, jilid 19, kaca 224.
  50. ↑ Waqidi, Muhammad bin Umar, al-Maghazi, jilid 1, kaca 61.
  51. ↑ Allamah Majlisi, Hayat al-Qulub, jilid 4, kaca 896.
  52. ↑ Allamah Majlisi, Hayat al-Qulub, jilid 4, kaca 897.
  53. ↑ Allamah Majlisi, Hayat al-Qulub, jilid 4, kaca 897.
  54. ↑ Baladzari, Ansab al-Asyraf, jilid 1, kaca 297.
  55. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 493.
  56. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 493.
  57. ↑ Diyar Bakri, Tarikh al-Khamis, Beirut, jilid 1, kaca 376; Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 486.
  58. ↑ Dzahabi, Tarikh al-Islam, jilid 1, kaca 458; Ibnu Sa'ad, al-Thabaqat, jilid 2, kaca 17.
  59. ↑ Halabi, al-Sirah al-Halabiyyah, jilid 2, kaca 245; Waqidi, Muhammad bin Umar, al-Maghazi, jilid 1, kaca 94.
  60. ↑ Amin 'Amili, A'yan al-Syiah, jilid 1, kaca 248; Majlisi, Muhammad Baqir, Bihar al-Anwar, jilid 19, kaca 340.
  61. ↑ Ja'farian, Sirah Rasulullah SAW, kaca 484.
  62. ↑ Maqrizi, Imta' al-Asma', jilid 1, kaca 108.
  63. ↑ Ibnu Sa'ad, al-Thabaqat al-Kubra, jilid 2, kaca 11; Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 70 sareng 81.
  64. ↑ Maqrizi, Imta' al-Asma', jilid 1, kaca 111; Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 98.
  65. ↑ Yusufi, Mawsu'ah al-Tarikh al-Islami, Nasyr Majma' al-Fikr al-Islami, jilid 2, kaca 145.
  66. ↑ Ja'farian, Sirah Rasulullah SAW, kaca 485.
  67. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 100.
  68. ↑ Al-'Amili, al-Shahih min Sirah al-Nabi al-A'zham, jilid 5, kaca 89.
  69. ↑ Ja'farian, Sirah Rasulullah SAW, kaca 485.
  70. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 100.
  71. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 102 sareng 103.
  72. ↑ Ibnu Sa'ad, al-Thabaqat, jilid 2, kaca 13.
  73. ↑ Shalihi Dimasyqi, Subul al-Huda wa al-Rasyad fi Sirah Khair al-'Ibad, jilid 4, kaca 62.
  74. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 102.
  75. ↑ Maqrizi, Imta' al-Asma', 1420 H, jilid 1, kaca 113.
  76. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 102.
  77. ↑ Al-'Amili, al-Shahih min Sirah al-Nabi al-A'zham, 1426 H, jilid 5, kaca 89 sareng 90.
  78. ↑ Ibnu Babawaih, al-Amali, kaca 103.
  79. ↑ Maqrizi, Imta' al-Asma', jilid 9, kaca 243.
  80. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 106.
  81. ↑ Ibnu Hisyam, al-Sirah al-Nabawiyyah, Beirut, jilid 1, kaca 649.
  82. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 500.
  83. ↑ Subhani, Furugh-e Abadiyat, kaca 500.
  84. ↑ Majlisi, Bihar al-Anwar, jilid 34, kaca 391.
  85. ↑ Yusufi Gharawi, Mawsu'ah al-Tarikh al-Islami, Nasyr Majma' al-Fikr al-Islami, jilid 2, kaca 153.
  86. ↑ Ibnu Atsir, al-Kamil fi al-Tarikh, jilid 2, kaca 131.
  87. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 119.
  88. ↑ Yusufi, Mawsu'ah al-Tarikh al-Islami, Nasyr Majma' al-Fikr al-Islami, jilid 2, kaca 153.
  89. ↑ Yusufi, Mawsu'ah al-Tarikh al-Islami, Nasyr Majma' al-Fikr al-Islami, jilid 2, kaca 153.
  90. ↑ Ibnu Sa'ad, al-Thabaqat, jilid 2, kaca 16.
  91. ↑ Yusufi, Mawsu'ah al-Tarikh al-Islami, Nasyr Majma' al-Fikr al-Islami, jilid 2, kaca 165.
  92. ↑ Ibnu Sa'ad, al-Thabaqat, jilid 2, kaca 14.
  93. ↑ Imta' al-Asma', jilid 1, kaca 93.
  94. ↑ Allamah Majlisi, Bihar al-Anwar, jilid 19, kaca 359.
  95. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 144.
  96. ↑ Ibnu Sa'ad, al-Thabaqat, jilid 2, kaca 13.
  97. ↑ Al-'Amili, al-Shahih min Sirah al-Nabi al-A'zham, jilid 5, kaca 59.
  98. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 146 sareng 147.
  99. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 147.
  100. ↑ Ibnu Sa'ad, al-Thabaqat al-Kubra, jilid 3, kaca 446.
  101. ↑ Allamah Majlisi, Hayat al-Qulub, jilid 4, kaca 920.
  102. ↑ Allamah Majlisi, Hayat al-Qulub, jilid 4, kaca 920.
  103. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 111-112; Ibnu Hisyam, al-Sirah al-Nabawiyyah, 1430 H, kaca 306.
  104. ↑ Waqidi, al-Maghazi, jilid 1, kaca 112; Ibnu Hisyam, al-Sirah al-Nabawiyyah, kaca 306.
  105. ↑ Bukhari, Shahih al-Bukhari, jilid 5, kaca 98.
  106. ↑ Maibudi, Kasyf al-Asrar, jilid 4, kaca 65-66.

Daptar Pustaka

  • Ayati, Muhammad Ibrahim, Sajarah Nabi Islam, Tehran, Universitas Tehran, cetakan kagenep, 1378 HS.
  • Ibnu Atsir, Ali bin Muhammad, al-Kamil fi al-Tarikh, Beirut, Dar al-Shadir, 1385 H.
  • Ibnu Sa'ad, Muhammad, al-Thabaqat al-Kubra, Beirut, Dar al-Kutub al-'Ilmiyyah, cetakan kadua, 1418 H.
  • Ibnu Hisyam, Abdul Malik, al-Sirah al-Nabawiyyah, Beirut, Dar al-Ma'rifah, tanpa taun.
  • Ahmadi, Ali, Analisis sareng Kajian Alesan sareng Akibat Perang Badar (ku Tekanan kana Géografi Sajarah Perang Badar), dina jurnal Miqat Haji, nomer 121, usum gugur 1401 HS.
  • Amin 'Amili, Sayyid Muhsin, A'yan al-Syiah, Beirut, Dar al-Ta'aruf, 1403 H.
  • Bukhari, Muhammad bin Isma'il, Shahih al-Bukhari, panalungtikan Muhammad Zuhair bin Nashir al-Nashir, Dar Thawq al-Najat, cetakan kahiji, 1422 H.
  • Baladzari, Ahmad bin Yahya, Ansab al-Asyraf, Beirut, Dar al-Fikr, cetakan kahiji, 1417 H.
  • Ja'farian, Rasul, Sirah Rasulullah SAW, Qom, Dalil Ma, cetakan katilu, 1383 HS.
  • Hurr al-Amili, Muhammad bin Hasan, Itsbat al-Hudah bi al-Nushush wa al-Mu'jizat, Beirut, A'lami, cetakan kahiji, 1425 H.
  • Halabi, Abul Faraj, al-Sirah al-Halabiyyah, Beirut, Dar al-Kutub al-'Ilmiyyah, cetakan kadua, 1427 H.
  • Diyar Bakri, Syekh Husain, Tarikh al-Khamis fi Ahwal Anfus al-Nafis, Beirut, Dar al-Shadir, tanpa taun.
  • Dzahabi, Syamsuddin, Tarikh al-Islam, Beirut, Dar al-Kitab al-'Arabi, cetakan kadua, 1409 H.
  • Subhani, Ja'far, Furugh-e Abadiyat: Analisis Lengkep ngeunaan Kahirupan Nabi Muhammad SAW, Qom, Bustan-e Kitab, 1385 HS.
  • Syekh Thusi, Muhammad bin Hasan, Amali, korektor: Mu'assasah al-Bi'tsah, Qom, Dar al-Tsaqafah, cetakan kahiji, 1414 H.
  • Shalihi Dimasyqi, Muhammad bin Yusuf, Subul al-Huda wa al-Rasyad fi Sirah Khair al-'Ibad, Dar al-Kutub al-'Ilmiyyah, Beirut, cetakan kahiji, 1414 H.
  • Shaduq, Muhammad bin Ali, al-Amali, Tehran, Kitabchi, cetakan kagenep, 1376 HS.
  • Thabathabai, Sayyid Muhammad Husain, al-Mizan fi Tafsir al-Quran, Beirut, Mu'assasah al-A'lami li al-Mathbu'at, cetakan kadua, 1390 H.
  • Thabari, Muhammad bin Jarir, Tarikh al-Umam wa al-Muluk, Beirut, Dar al-Turats, cetakan kadua, 1387 H.
  • Thayyib, Abdul Husain, Athyab al-Bayan fi Tafsir al-Quran, Tehran, Islam, cetakan kadua, 1369 HS.
  • Allamah Majlisi, Muhammad Baqir, Hayat al-Qulub, Qom, Surur, cetakan kagenep, 1384 HS.
  • Qurashi Banabi, Ali Akbar, Tafsir Ahsan al-Hadits, Tehran, Yayasan Bi'tsat, cetakan kadua, 1375 HS.
  • Kulaini, Muhammad bin Ya'qub, al-Kafi, Tehran, Dar al-Kutub al-Islamiyyah, cetakan kaopat, 1407 H.
  • Majlisi, Muhammad Baqir, Bihar al-Anwar, panalungtik, sakelompok panaliti, Beirut, Dar Ihya' al-Turats al-'Arabi, cetakan kadua, 1403 H.
  • Masyath, Hasan bin Muhammad, Inarah al-Duji fi Maghazi Khair al-Wara, Jeddah, Dar al-Minhaj, cetakan kadua, 1426 H.
  • Maqrizi, Ahmad bin Ali, Imta' al-Asma', panalungtikan Muhammad Abdul Hamid, Beirut, Dar al-Kutub al-'Ilmiyyah, cetakan kahiji, 1420 H.
  • Makarim Syirazi, Nashir, Tafsir Nemuneh, Tehran, Dar al-Kutub al-Islamiyyah, cetakan kasapuluh, 1371 HS.
  • Maibudi, Ahmad bin Muhammad, Kasyf al-Asrar wa 'Uddah al-Abrar, Tehran, Amir Kabir, 1371 HS.
  • Yusufi, Muhammad Hadi, Mawsu'ah al-Tarikh al-Islami, Qom, Majma' Andisheh Islami, cetakan kahiji, 1417 H
Dicomot ti "https://su.wikishia.net/w/index.php?title=Perang_Badar&oldid=3713"